MINI.ROMEO

ชื่อของมาร์ก ซัคเกอร์เบิร์ก (Mark Zuckerberg) ดูจะน่าสนใจมากขึ้นอีกเมื่อนิตยสาร Forbes จัดอันดับให้ซัคเกอร์เบิร์กเป็นเศรษฐีที่รวยอันดับ 785 ของโลก หลายคนอยากรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นใคร มาจากไหน และเส้นทางรวยล้นฟ้าด้วยวัยเพียง 23 ปีเกิดขึ้นได้อย่างไร แม้จะมีบทความมากมายเขียนไขข้อข้องใจไปแล้ว แต่ผู้จัดการไซเบอร์ ก็อดไม่ได้ที่จะรวบรวมเรื่องราวของซัคเกอร์เบิร์กมาเสนออีกครั้ง
      
       ปัจจุบัน ซัคเกอร์เบิร์กเป็นทั้งนักธุรกิจและนักเขียนโปรแกรม ดำรงตำแหน่งประธานบริหารเว็บไซต์เฟสบุ้ก Facebook.com ธุรกิจเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์มูลค่าหลายพันล้านเหรียญที่สร้างขึ้นเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยฮาร์ดเวิร์ด ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมรุ่นและเพื่อนร่วมห้องอย่าง Andrew McCollum, Dustin Moskovitz และ Chris Hughes
      
       เชื้อสายยิว-อเมริกัน
      
       ข้อมูลจากวิกิพีเดีย สาราณุกรมออนไลน์ระบุว่า Mark Elliot Zuckerberg เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 1984 ปัจจุบันอายุ 23 ปี เติบโตในย่าน Dobbs Ferry รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ครอบครัวเป็นยิว-อเมริกัน เริ่มเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากนั้นเข้าศึกษาระดับมัธยมที่ Ardsley High School และจบมัธยมปลายที่ Phillips Exeter Academy ในปี 2002
      
       ซัคเกอร์เบิร์กเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด หยุดเรียนไปกลางคัน และกลับมาลงทะเบียนเรียนอีกครั้งในปี 2006
       

       ที่ฮาร์เวิร์ด ซัคเกอร์เบิร์กเริ่มต้นโครงการวิจัยหรือโปรเจ็กต์ชิ้นแรกกับเพื่อนร่วมห้อง Arie Hasit ชื่อของโปรเจ็กต์นี้คือ Coursematch เป็นบริการที่เปิดให้นักศึกษาสามารถดูรายชื่อเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้ โปรเจ็กต์ต่อมาคือ Facemash.com เว็บไซต์โหวตรูปนักศึกษาฮาร์เวิร์ดว่าใครได้รับความนิยมชมชอบมากหรือน้อย แต่แล้วเมื่อโปรเจ็กต์นี้ให้บริการจริงบนโลกออนไลน์เพียง 4 ชั่วโมง มหาวิทยาลัยก็ลงดาบระงับการใช้อินเทอร์เน็ตของซัคเกอร์เบิร์ก ด้วยข้อหาว่าโปรเจ็กต์นี้ของซัคเกอร์เบิร์กละเมิดนโยบายการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มหาวิทยาลัยกำหนดไว้ และเป็นภัยต่อระบบความปลอดภัยคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย
      
       เขียนไม่ถึง2สัปดาห์?
      
       ซัคเกอร์เบิร์กคลอดบริการนาม Facebook จากห้องพักตัวเองในมหาวิทยาลัยด้วยฤกษ์วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2004 บางแหล่งข่าวระบุว่าซัคเกอร์เบอร์เขียนโปรแกรม FaceBook ชุดดั้งเดิมในเวลาไม่ถึง 2 สัปดาห์ คราวนี้ไม่ใช่บริการโหวตรูปหรือบริการแสดงรายชื่อเพื่อนร่วมชั้น แต่เป็นบริการที่ให้นักศึกษาสามารถโพสต์ข้อมูลของตัวเองได้เท่าที่ต้องการ
      
       แน่นอนว่าเฟสบุ้กได้รับความนิยมถล่มทลายในฮาร์เวิร์ด นักศึกษาราว 2 ใน 3 แห่ลงทะเบียนใช้งานตั้งแต่ 2 สัปดาห์แรกที่เปิดให้บริการ ต่อมาซัคเกอร์เบิร์กและเพื่อน Dustin Moskovitz เริ่มขยายบริการเฟสบุ้กไปยังสถานมหาวิทยาลัยอื่น เช่น สแตนฟอร์ด โคลัมเบีย และเยล โดยราว 4 เดือน สถานศึกษาที่ใช้บริการ Facebook มีจำนวนราว 30 แห่ง
      
       เมื่ออะไรก็ไปได้สวย ซัคเกอร์เบิร์กตกลงใจเดินทางไป Palo Alto แคลิฟอร์เนียพร้อม Moskovitz และกลุ่มเพื่อนช่วงฤดูร้อนปี 2004 ทั้งกลุ่มวางแผนกลับฮาร์เวิร์ดให้ทันฤดูใบไม้ร่วงแต่ก็เปลี่ยนใจอยู่ที่แคลิฟอร์เนียต่อไป และขาดเรียนที่ฮาร์เวิร์ดตั้งแต่นั้น
      
       ห้องเช่าถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานชั่วคราว ช่วงฤดูร้อนนี้เองที่ทำให้ซัคเกอร์เบิร์กได้พบกับ Peter Thiel ผู้ร่วมก่อตั้งบริการชำระเงินออนไลน์ PayPal ซึ่งให้ทุนก้อนแรกมา 5 แสนเหรียญ สำนักงานเฟสบุ้กแห่งแรกจึงกำเนิดขึ้นที่ University Avenue ในตัวเมือง Palo Alto นับจากนั้นไม่กี่เดือน ปัจจุบัน เฟสบุ้กมีอาคารสำนักงานในเมือง Palo Alto จำนวน 4 อาคาร ซึ่งซัคเกอร์เบิร์กเรียกว่า "urban campus" หรืออาณาจักรวิทยาลัย
      
       ไม่ใช่เส้นทางของซัคเกอร์เบิร์กจะโรยแต่กลีบกุหลาบ ติดตามวิกฤตของซัคเกอร์เบิร์กในตอนต่อไป




ตอนที่ 2

บทความตอนที่แล้วดูเหมือนจะสะท้อนแต่เส้นทางโรยกลีบกุหลาบของมาร์ก ซัคเกอร์เบิร์ก (Mark Zuckerberg) เศรษฐีวัย 23 ปีจากโลกออนไลน์ที่นิตยสาร Forbes จัดอันดับว่าร่ำรวยเป็นอันดับ 785 ของโลก จากเด็กชายในครอบครัวยิว-อเมริกันที่เริ่มเขึยนโปรแกรมตั้งแต่ประถม 6 สู่หนุ่มนักศึกษาฮาร์เวิร์ดที่พาตัวเองและผองเพื่อนปลุกปั้นโปรเจ็ค Facebook.com บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์ให้เป็นธุรกิจเต็มขั้น
       
       แน่นอนว่าก่อนที่ Facebook จะทำให้ซีอีโอซัคเกอร์เบิร์กกลายเป็นเศรษฐีหนุ่มติดอันดับโลก ยังมีขวากหนามมากมายที่ซัคเกอร์เบิร์กต้องฝ่าฟันไป
       
       Facebook นั้นเป็นที่รู้จักในนามบริการออนไลน์ที่ทำให้ผู้ใช้แบ่งปันข้อมูลกับเพื่อนที่อยู่ในสังคมเดียวกันแบบรวดเร็วทันใจและเข้าถึง ทั้งข้อมูลแฟ้มภาพถ่ายเมื่อครั้งไปเที่ยว ภาพยนตร์ที่ชอบ และประวัติส่วนตัวทั่วไป ต่างจากเว็บไซต์ชุมชนออนไลน์อื่นตรงที่ Facebook เป็นชุมชนในโลกที่มีตัวตนอยู่จริง ใช้ชื่อ Email เดียวกันและต้องการทำความรู้จักคนอื่นๆในสังคมเดียวกัน ทั้งหมดนี้โดนใจชาวอเมริกันที่กระตือรือร้นอยากจะรู้จักคนอื่นในสังคมเดียวกันให้มากขึ้น

       
       ชาวอเมริกันที่นิยมชมชอบ Facebook มีทั้งกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัย นักเรียนโรงเรียนมัธยม รวมถึงคนวัยทำงาน สถิติชุมชนที่ใช้ Facebook ล่าสุดมีจำนวนหลายหมื่นชุมชน มีทั้งชุมชนเจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับสหรัฐฯ CIA ชุมชนพนักงานร้านแมคโดนัลด์ และกองกำลังนาวิกโยธินของสหรัฐฯ ที่สำคัญ Facebook ยังสนับสนุนการขายสินค้าข้ามบริษัทบนเว็บไซต์ และวางเป้าหมายว่า ผู้ใช้จะสามารถค้นหาสินค้าทุกชนิดได้จากเว็บไซต์แห่งนี้ในอนาคต
       
       วิกฤตคือโอกาส
       
       หลังจากได้ทุนก้อนแรกจาก Peter Thiel ผู้ร่วมก่อตั้งบริการชำระเงินออนไลน์ PayPal มูลค่า 5 แสนเหรียญ ผลงานหนึ่งที่โด่ดเด่นของ Facebook.com คือบริการ News Feed เริ่มให้บริการตั้งแต่เดือน 5 กันยายน 2006 ไม่ใช่รายการข่าวสารบ้านเมืองแต่เป็นรายการความเคลื่อนไหวของกลุ่มเพื่อนในเว็บไซต์
       
       ซัคเกอร์เบิร์กตกที่นั่งลำบากเนื่องจากผู้ใช้จำนวนหนึ่งไม่เห็นด้วยกับฟีเจอร์นี้ โดยผู้ใช้มองว่า News Feed ทำให้ข้อมูลส่วนตัวแพร่กระจายไปทั่วเว็บ Facebook โดยไม่ได้รับอนุญาต
       
       ผู้ใช้ Facebook ร่วมใจประท้วงไม่เห็นด้วยกับฟีเจอร์ News Feed ราว 700,000 คนภายในไม่ถึง 48 ชั่วโมง ร้อนถึงซัคเกอร์เบิร์กต้องเขียนจดหมายเปิดผนึกถึงผู้ใช้ เพื่อขอโทษที่ละเลยการให้ความสำคัญกับการปกป้องความเป็นส่วนตัว และยืนยันว่าเจตนาในการออกแบบฟีเจอร์ News Feed คือเพื่อให้ข่าวสารข้อมูลแก่คนในชุมชนเดียวกันบน Facebook เท่านั้น

    
       เมื่อทีมวิศวกรของ Facebook ลงมือปรับปรุงความเป็นส่วนตัวของ News Feed ซัคเกอร์เบิร์กระบุว่าขณะนี้ News Feed กลายเป็นสิ่งที่ผู้ใช้นิยมไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียน Facebook
       
       เดือนพฤศจิกายน 2007 ซัคเกอร์เบิร์กได้ฤกษ์เปิดตัวระบบโฆษณาออนไลน์ใหม่ในชื่อ Beacon เป็นระบบที่เปิดให้นักการตลาดสามารถลงโฆษณาได้ด้วยตัวเองคล้ายระบบของกูเกิล (Google) ชนวนระเบิดปะทุขึ้นอีกเมื่อระบบโฆษณา Beacon สามารถเก็บข้อมูลใช้งานเว็บไซต์ของสมาชิก Facebook ได้ ความสามารถนี้ทำให้หลายฝ่ายกังวลว่า Facebook กำลังจะละเมิดความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้อีกครั้ง
       
       ธันวาคม 2007 ซัคเกอร์เบิร์กระบุว่ากำลังดำเนินการทดสอบระบบโฆษณา Beacon อย่างจริงจัง ขออภัยในข้อผิดพลาดต่อผู้ใช้ และเร่งแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้
       
       Facebook ยังเผชิญปัญหาเดียวกับเว็บไซต์อื่นๆ คือปัญหาการฟ้องร้องว่าเป็นผลงานที่ขโมยความคิดคนอื่นมา โดยนักศึกษาฮาร์เวิร์ด 3 รายนาม Divya Narendra, Cameron Winklevoss และ Tyler Winklevoss ระบุว่าเคยว่าจ้างให้ซัคเกอร์เบิร์กเขียนโปรแกรมบนเว็บไซต์ของพวกเขานามว่า ConnectU และกล่าวหาว่าซัคเกอร์เบิร์กขโมยแนวคิด การออกแบบ แผนธุรกิจ รวมถึงซอร์สโค้ดดั้งเดิมไป
       
       คดีนี้เริ่มตั้งแต่ปี 2004 ผู้ฟ้องระบุว่าร้องเรียนเพื่อความเป็นธรรม และไม่มีเจตนาให้เว็บ Facebook ต้องปิดตัวลง อย่างไรก็ตาม Facebook ตัดสินใจฟ้องกลับและการพิพากษาคดียังไม่สิ้นสุดในขณะนี้
       
       ด้านสื่อใหญ่อย่างนิวยอร์กไทมส์ เคยแสดงความเห็นว่า ซัคเกอร์เบิร์กอาจได้แนวคิดบริการมาจากเว็บไซต์ houseSYSTEM ของคุณปู่ Aaron J. Greenspan บุคคลสำคัญของสหรัฐฯก็เป็นได้
       
       รวยเพราะหุ้น
       
       ซัคเกอร์เบิร์กไม่ได้สร้างฐานะปึกแผ่นจากรายได้โฆษณาซึ่งเป็นรายได้หลักของเว็บ Facebook แต่มาจากการขายหุ้นบริษัทให้ไมโครซอฟท์ซึ่งทุ่มเงินกว่า 8,000 ล้านบาท ซื้อหุ้น Facebook ในสัดส่วน 1.6% จากซัคเกอร์เบิร์ก ราคานี้ไมโครซอฟท์คำนวณโดยตั้งมูลค่า Facebook ไว้สูงถึง 51,000 ล้านบาท มูลค่าเทียบเท่าบริษัทจำหน่ายสินค้าชื่อดัง GAP และโรงแรมแมริออท
       
       การตัดสินใจขายหุ้นให้ไมโครซอฟท์ เกิดขึ้นหลังจาก Facebook ปฏิเสธข้อเสนอซื้อมูลค่า 1 พันล้านเหรียญจากยาฮู (Yahoo) ครั้งนั้นทั้งตัวซัคเกอร์เบิร์กและนักลงทุนคนแรกของบริษัทอย่าง Thiel กล่าวตรงกันว่ายังไม่รีบร้อนขาย Facebook ให้แก่บริษัทยักษ์ใหญ่หรือขายหุ้นให้สาธารณชน และราคาเสนอซื้อแค่หนึ่งพันล้านเหรียญนั้นต่ำเกินไป ฐานผู้ใช้และจำนวนผู้เข้าชมที่เพิ่มขึ้นทุกวันทำให้ทั้งสองเชื่อว่ามูลค่าบริษัทสูงกว่าที่ยาฮูเสนอมาแน่นอน สิ่งที่ Facebook จะเลือกจึงเป็นการให้ความสำคัญกับการพัฒนาเทคโนโลยีและทำให้บริษัทเติบโตต่อไป
       
       แต่เมื่อยักษ์ใหญ่อย่างไมโครซอฟท์ตัดสินใจควักเงิน 246 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ประมาณ 8.16 พันล้านบาท) แลกกับการครอบครองหุ้น Facebook เพียง 1.6% ทำให้ซัคเกอร์เบิร์กอดใจไม่ไหว ยอมเจียดหุ้นในมือยกให้ไมโครซอฟท์แต่โดยดี
       
       เรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างหนัก โดยเฉพาะการที่ไมโครซอฟท์ให้ราคา Facebook สูงกว่าผู้เสนอซื้อรายอื่นอย่างน่าสงสัย เพราะหากคำนวณราคาหุ้นที่ไมโครซอฟท์เสนอมา เท่ากับไมโครซอฟท์กำหนดมูลค่ารวมของ Facebook ไว้ถึง 1,500 ล้านเหรียญฯ หรือประมาณ 51,000 ล้านบาท ซึ่งเซอร์เกย์ บริน ผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทที่เสนอตัวซื้อหุ้น Facebook ด้วยเช่นกัน ระบุว่าเป็นราคาที่เกินจริง เพราะในแต่ละปีเฟซบุ๊คทำรายได้ไม่ถึง 200 ล้านเหรียญด้วยซ้ำ
       
       อย่างไรก็ดี การซื้อขายหุ้นระหว่างไมโครซอฟท์และซัคเกอร์เบิร์กมูลค่า 246 ล้านเหรียญ และการถือหุ้นบริษัทที่ไมโครซอฟท์ตีราคาไว้สูงถึง 1.5 พันล้านเหรียญสหรัฐในสัดส่วน 10 เปอร์เซ็นต์ ก็ทำให้นิตยสาร Forbes จัดอันดับความร่ำรวยของซัคเกอร์เบิร์กไว้ที่อันดับ 785 ของโลกไปแล้ว แม้นักวิเคราะห์จะยังสงสัยในสภาพคล่องด้านการเงินของซัคเกอร์เบิร์กอยู่
       
       แม้จะถูกสงสัยเรื่องสภาพการเงิน แต่ซัคเกอร์เบิร์กไม่เคยถูกสงสัยเรื่องฝีไม้ลายมือ ขณะนี้ Facebook กำลังเพิ่มจำนวนวิศวกรและพนักงานบริการลูกค้าเพื่อรองรับตลาดมหาวิทยาลัยในแคนาดาและอังกฤษที่มีอัตราเติบโตเกือบ 30% ต่อเดือน และทำสถิติเป็นเว็บที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ของสหรัฐฯ
       
       เชื่อแน่ว่า โลกจะจับตาเศรษฐีหนุ่มวัย 23 ปีคนนี้ต่อไปอีกนานแสนนาน

ผมได้อ่านหนังสือเล่มเล็ก ๆ  เล่มหนึ่งเขียนโดย Keith Cameron Smith เรื่องความแตกต่างที่โดดเด่น  10 ข้อ ระหว่างคนรวยกับคนชั้นกลาง  และเห็นว่ามันมีความเป็นจริงอยู่พอสมควรจากการสังเกตของผม   ดังนั้น  จึงขอนำมาเผยแพร่เพื่อที่ว่าเราจะได้รู้ว่าเราอยู่ในด้านไหนของสังคมและจะต้องทำอย่างไรเพื่อที่ว่าเราจะได้ย้ายจากการมีแนวโน้มที่จะเป็นคนชั้นกลางสู่การเป็นคนรวย

                ความแตกต่างข้อแรกก็คือ  เศรษฐีนั้นคิดยาวแต่คนชั้นกลางคิดสั้น   ว่าที่จริงคนที่คิดสั้นที่สุดก็คือคนจน  พวกเขามักจะคิดอะไรแบบวันต่อวันทำนองหาเช้ากินค่ำ   คนชั้นกลางนั้นมักจะคิดเป็นเดือนต่อเดือน  นั่นคือคิดถึงวันเงินเดือนออก   แต่คนรวยจะต้องคิดยาวเป็นปี ๆ  หรือเป็นสิบ ๆ ปี   ในใจของคนจนนั้น  เขามักคิดแต่เฉพาะเรื่องของความอยู่รอดเป็นหลัก  ในขณะที่คนชั้นกลางคิดถึงเรื่องความสุขสบายจากการจับจ่ายใช้สอยสินค้า   ส่วนคนรวยนั้น   เป้าหมายของพวกเขาชัดเจน   เขาต้องการความเป็นอิสระทางการเงิน      การคิดยาวนั้นมีพลังมหาศาล  เพราะมันจะทำให้เขาอดออมและลงทุนระยะยาวซึ่งจะทำให้เงินงอกเงยแบบทบต้นเป็นเวลานาน  และนี่คือสูตรสำคัญที่สุดในการที่จะทำให้คนมั่งคั่ง

                ข้อสอง   คนรวยพูดเกี่ยวกับเรื่องไอเดีย  คนชั้นกลางพูดเกี่ยวกับสิ่งของ  และคนจนพูดถึงเรื่องของคนอื่น    นี่คงไม่ได้หมายถึงว่าคนรวยไม่พูดเกี่ยวกับเรื่องของสิ่งของหรือคนอื่น   แต่หมายถึงว่าคนรวยจะพูดถึงเรื่องของคนอื่นน้อยกว่าคนจนและมักจะเป็นคนที่มีแนวความคิดดี ๆ  หรือมีมุมมองต่าง ๆ  มากกว่าคนชั้นกลางและคนจน    เบื้องหลังของนิสัยในเรื่องนี้คงอยู่ที่ว่า    คนรวยนั้นมักจะมีความคิดสร้างสรรค์มากกว่าคนจนซึ่งมักจะชอบ  “ซุบซิบนินทา”  เป็นนิจสิน   ในขณะที่คนชั้นกลางอาจจะเน้นการทำงานประจำ  ชอบพูดถึงเรื่องรถยนต์  ดนตรี  การพักผ่อนหย่อนใจ  เป็นต้น

                   ข้อสาม  คนรวยยอมรับการเปลี่ยนแปลง   คนชั้นกลางต่อต้านการเปลี่ยนแปลง    คนชั้นกลางรู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงจะคุกคามชีวิตความเป็นอยู่ที่ตนเองเคยชิน   ในขณะที่คนรวยนั้นคิดว่าการเปลี่ยนแปลงอาจนำมาซึ่งชีวิตที่ดีกว่า  เขาคิดว่าในการเปลี่ยนแปลงนั้นมักมีโอกาสที่เขาอาจจะฉกฉวยได้   เบื้องหลังนิสัยนี้อาจจะมาจากการที่คนรวยมีความมั่นใจสูงกว่าคนชั้นกลางที่มักจะกลัวว่าตนเองจะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งใหม่ ๆ  ได้

                 ข้อสี่   คนรวยกล้ารับความเสี่ยงที่ได้มีการพิจารณาและไตร่ตรองดีแล้ว   คนชั้นกลางกลัวที่จะรับความเสี่ยง    นี่เป็นนิสัยที่เป็นจุดอ่อนมากที่สุดของคนชั้นกลางในความเห็นของผม    คนที่ไม่ยอมรับความเสี่ยงเลยนั้นจะพลาดที่จะได้ผลตอบแทนที่ดีโดยสิ้นเชิง     ในขณะที่คนที่กล้ารับความเสี่ยงอย่างที่ได้มีการศึกษามาเป็นอย่างดีจะสามารถสร้างผลตอบแทนที่ดีได้โดยที่ความเสี่ยงจริง ๆ  นั้นจะมีน้อยมาก       ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนที่สุดก็คือ   คนชั้นกลางส่วนใหญ่นั้นมักจะกลัวการลงทุนในหุ้นหรือตราสารการเงินที่มีความผันผวนของราคาโดยที่เขาไม่พยายามศึกษาว่าในระยะยาวแล้วมันอาจจะมีความคุ้มค่ากว่าการฝากเงินในธนาคารมาก   ในอีกมุมหนึ่ง   คนที่กล้ารับความเสี่ยงอย่าง  “บ้าบิ่น”  เช่นคนที่เล่นหุ้นวันต่อวันเองก็ไม่ใช่นิสัยของคนรวย   คนรวยนั้นจะต้องรับความเสี่ยงเฉพาะที่มีการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว

                ข้อห้า  คนรวยเรียนรู้และเติบโตตลอดชีวิต   คนชั้นกลางคิดว่าการเรียนรู้จบที่โรงเรียน   นิสัยการเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ  นี้  ผมคิดว่าเป็นหัวใจเศรษฐีจริง ๆ     เพราะในความรู้สึกของผมเอง  การเรียนรู้จากโรงเรียนเป็นเพียงพื้นฐานที่เรานำมาศึกษาต่อด้วยตนเองได้   และเวลาหลังจากการเรียนในโรงเรียนนั้นยาวมากเป็นหลายสิบปี   ดังนั้น  ความรู้ส่วนใหญ่จึงควรที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่เราเรียนจบจากโรงเรียน    โดยนัยของข้อนี้   คนรวยจึงน่าจะมีนิสัยรักการอ่านหรือการหาความรู้ต่อไปเรื่อย  ๆ   ในขณะที่คนชั้นกลางนั้น  พอเรียนจบก็มักจะไม่สนใจอ่านหนังสือหรือหาความรู้ใหม่ ๆ  และความรู้ที่ผมคิดว่าคนชั้นกลางพลาดไปเพราะไม่มีการสอนในโรงเรียนก็คือ  ความรู้ทางด้านการเงินที่คนรวยมักจะศึกษาต่อเพราะเห็นถึงความสำคัญและอาจนำไปสู่ความร่ำรวยได้

                ข้อหก   คนรวยทำงานเพื่อหากำไร  คนชั้นกลางทำงานเพื่อจะได้ค่าจ้าง   คนรวยมองว่านี่คือหนทางที่จะทำให้รวยได้มากกว่าแม้ว่าจะมีความเสี่ยง   ในขณะที่คนชั้นกลางนั้นมักจะไม่กล้าเสี่ยงและอาจจะมีความคิดสร้างสรรค์น้อยกว่า   จึงมุ่งไปที่การหางานที่จะมีรายได้แน่นอน   แต่รายได้จากการใช้แรงงานของตนเองนั้น   มีน้อยคนที่จะทำให้ตนเองรวยได้

                ข้อเจ็ด   คนรวยเชื่อว่าพวกเขาจะต้องใจบุญสุนทาน   คนชั้นกลางคิดว่าพวกเขาไม่มีปัญญาที่จะทำบุญ   ข้อนี้ผมเองคงไม่มีคอมเม้นท์อะไร   ส่วนหนึ่งผมเองก็ไม่แน่ใจเนื่องจากเรื่องนี้เป็นเรื่องของแต่ละคนที่ไม่ค่อยบอกหรือรู้กันยกเว้นกรณีที่เป็นการบริจาคใหญ่ ๆ  อย่างกรณีของบัฟเฟตต์หรือบิลเกต

                ข้อแปด   คนรวยมีแหล่งรายได้หลากหลาย   คนชั้นกลางมีเพียงหนึ่งหรือสองแหล่ง   ข้อนี้ก็เช่นกัน  ผมเองไม่แน่ใจว่าคนรวยมีรายได้จากหลายแหล่งเพราะรวยแล้วจึงไปลงทุนในทรัพย์สินหลาย   ๆ  อย่าง  หรือมีทรัพย์สินหลายอย่างจึงทำให้รวย    แต่ที่ผมเห็นชัดเจนก็คือ   คนชั้นกลางนั้น  มักไม่ลงทุนในทรัพย์สินที่มีความเสี่ยงทำให้รายได้มักจะมาจากเงินเดือนเป็นหลัก

                ข้อเก้า   คนรวยเน้นการเพิ่มขึ้นของความมั่งคั่งของตนเอง   คนชั้นกลางเน้นการเพิ่มของเงินเดือน    เป้าหมายของคนรวยนั้นอยู่ที่ว่าตนเองมีความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นมากน้อยแค่ไหนโดยมองที่ภาพรวม   ดังนั้น   ถ้าเขามีหุ้นอยู่  การที่หุ้นมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเขาก็มีความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นโดยที่เขาไม่ต้องเสียภาษี   แต่คนชั้นกลางพยายามทำงานเพื่อให้มีเงินเดือนสูงขึ้นแต่เขาอาจจะลืมไปว่าเขาจะต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้นด้วย   สรุปก็คือ  คนรวยเน้นการลงทุนใช้เงินทำงานแทนตนเอง   คนชั้นกลางเน้นการใช้แรงงานของตนเอง

                สุดท้าย  ข้อสิบ   คนรวยชอบตั้งคำถามที่เป็นบวกและสร้างกำลังใจ   เช่น  ฉันจะสร้างรายได้เป็นเท่าตัวในปีนี้ได้อย่างไร?   ในขณะที่คนชั้นกลางชอบตั้งคำถามที่เป็นลบและเสียกำลังใจเช่น  จะหาเงินมาจ่ายหนี้ค่าบัตรเครดิตเดือนนี้ได้อย่างไร ?

                   และนั่นก็คือความแตกต่าง  10 ข้อระหว่างคนรวยกับคนชั้นกลางที่มีคนตั้งข้อสังเกตไว้   ซึ่งผมเชื่อว่าส่วนใหญ่น่าจะเป็นจริง  แน่นอน  คนรวยบางคนก็มีคุณสมบัติที่เป็นแบบคนชั้นกลาง  และคนชั้นกลางจำนวนมากก็มีนิสัยแบบคนรวย   แต่ถ้าเราอยากรวย  ผมคิดว่า  การยึดนิสัยแบบคนรวยน่าจะทำให้เรามีโอกาสมากกว่า  

 

by:  ดร. นิเวศน์ เหมวชิรวรากร    12  กุมภาพันธ์ 2551

 

 

เพื่อเป็นการถนอมเวลาอันมีค่าของนายท่าน ผู้น้อยขอพานายท่านตะลุยไปถึงหุ้นประเภทที่ 3 ซึ่งได้แก่ ‘หุ้นโตเร็ว’ แค่ฟังชื่อก็เกิดเสน่ห์หาเสียแล้ว
สำหรับหุ้นประเภทนี้ ไม่ต้องแจกแจงคุณสมบัติให้มากความ เพราะหุ้นโตเร็วไม่เพียงทำให้ผู้เป็นครอบครองมีความสุขกับตัวเลขกำไรสุทธิที่โตปีละไม่ต่ำกว่า 20% เท่า
นั้น แต่ยังทำให้ผู้ที่ไม่ได้ครอบครองเต็มใจที่จะเทหน้าตักซื้อหุ้นประเภทนี้มาประดับพอร์ตอีกด้วย เป็นเหตุให้กราฟของหุ้นโตเร็วกลายเป็นคลื่นลูกมหึมาสูงเด่นเป็นที่ถูก
ใจของบรรดานักโต้คลื่นทั้งหลาย กราฟยิ่งชันยิ่งท้าทายให้มีผู้เข้ามาลิ้มลองความเสี่ยง ซึ่งก็ยิ่งทำให้ความชันของกราฟเพิ่มขึ้นไปอีกเป็นที่อิจฉาของผู้ที่ไม่มีโอกาส
ครอบครอง แต่ทว่าความเป็นหุ้นโตเร็วนั้นย่อมมีช่วงเวลาที่จำกัด เมื่อถึงจุดนั้นผู้ที่ไม่ได้ครอบครองย่อมโล่งใจ เพราะไม่ต้องตกเป็นเหยื่อของการกระหน่ำขายอย่างไม่คิด
ชีวิต เป็นอันว่า ธรรมชาติของหุ้นโตเร็วนี้มีทั้งส่วนที่น่าอิจฉา และส่วนที่น่าเวทนา

                     ท่านปรมาจารย์ ลินช์ ผู้เปิดเผยกฎหุ้น 6 ประเภทได้แยกหุ้นโตเร็วออกเป็น 2 ประเภทด้วยกันคือ หุ้นโตเร็วจากภายนอก และ หุ้นโตเร็วจากภายใน ผู้น้อยจะขอแจกแจงดังนี้
                     หุ้นโตเร็วจากภายนอก หมายถึง หุ้นของบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมที่เป็นดาวรุ่งและมีแนวโน้มขยายตัวอย่างรวดเร็วในอนาคต เช่น ครั้งหนึ่ง หุ้นสื่อสารของ
ไทยเคยเป็นหุ้นโตเร็ว ก่อนที่จำนวนผู้ใช้โทรศัพท์มือถือจะเพิ่มขึ้นจนใกล้จุดอิ่มตัว ความโตเร็วก็เลยหมดอายุ หรือ สมัยหนึ่งหุ้นบริษัทผลิตปูนซีเมนต์เคยเป็นหุ้นโตเร็ว
ในช่วงที่การก่อสร้างในประเทศเริ่มบูม การขยายตัวของอุตสาหกรรมก่อสร้างยังอยู่ในอัตราที่สูง ก่อนหมดสภาพความเป็นหุ้นโตเร็ว เมื่อป่ากลายเป็นเมือง เมืองกลายเป็น
นคร และนครกลายเป็นมหานครไปแล้ว ส่วนการลงทุนให้ประสบความสำเร็จสำหรับหุ้นประเภทนี้ย่อมขึ้นอยู่กับวิสัยทัศน์การมองอุตสาหกรรมดาวรุ่งของหุ้นโตเร็วนั้นๆว่า
จะเป็นดาวรุ่งได้ยืนนานแค่ไหน ถ้ามั่นใจว่ายังเป็นดาวรุ่งได้อีกไม่น้อยกว่า 10 ปี ก็ลงทุนได้เลย แต่ถ้าคิดว่า เป็นดาวรุ่งได้อีกไม่เกิน 2 ปี ก็ชะลอไว้ก่อน แล้วพิจารณาหุ้น
โตเร็วอีกประเภทหนึ่งแทน
                    นั่นก็คือ หุ้นโตเร็วจากภายใน หมายถึง หุ้นของบริษัทที่ขวนขวายจะสร้างผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นให้กับผู้ถือหุ้นอย่างต่อเนื่อง แม้อุตสาหกรรมที่ทำอยู่จะ
ผ่านพ้นช่วงของการขยายตัวอย่างรวดเร็วไปแล้ว บริษัทโตเร็วจากภายในจะอาศัยการซื้อกิจการคู่แข่งที่เล็กกว่า แต่มีศักยภาพสูงเพื่อใช้เป็นทางลัดในการเพิ่มรายได้ นอก
จากนี้ ยังใช้วิธีขยายฐานลูกค้า แตกแบรนด์ หรือ ขยายตลาดทั้งในแนวนอนและแนวดิ่ง หมายถึง ขยายตลาดในต่างประเทศ หรือ ขยายฐานลูกค้าจากระดับบนไประดับ
ล่างและจากระดับล่างไประดับบน การลงทุนหุ้นโตเร็วจากภายในให้ได้กำไรงามๆ ต้องอาศัยวิศัยทัศน์อีกเช่นกัน เพื่อมองให้ทะลุว่า กิจการที่บริษัท (พยายาม) โตเร็ว
ไปเทคโอเวอร์มานั้นเข้าท่าหรือไม่ รวมถึงการดำเนินกลยุทธ์ทางธุรกิจอื่นๆว่าจะส่งเสริมให้เป็นบริษัทโตเร็วได้จริงหรือไม่ และจะเป็นอย่างนั้นได้นานแค่ไหน การจะลง
ทุนในหุ้นโตเร็วประเภทที่ 2 นี้ต้องอาศัยการวิเคราะห์อย่างลึกซึ้งกว่าประเภทแรก ถ้าไม่ใช่เซียนจริงๆแล้ว ผู้น้อยเชื่อว่า คงหาหุ้นประเภทนี้ไม่เจอ หรือ เจอก็เป็นของ
ปลอม เช่น ไปซื้อกิจการคู่แข่งมาดันกำไรปีนั้นๆให้โตกระฉูด พอมาอีกปีกำไรก็ทรงๆเสียแล้ว ตายจากความเป็นหุ้นโตเร็วโดยพลันหลังจากเกิดได้เพียงปีเดียว ฉะนั้น ก่อน
จะปลงใจว่าหุ้นตัวใดเข้าข่ายเป็นหุ้นโตเร็วจากภายใน นายท่านต้องพิจารณาอย่างถี่
ถ้วนจริงๆ
                    ผู้น้อยว่าจะจบหุ้น 4 ประเภทที่เหลือในตอนนี้ก็เห็นจะทำได้ยาก เพราะกว่าจะจบหุ้นโตเร็วก็กินเนื้อที่ไปครึ่งหนึ่งแล้ว จำต้องขอยื้อไปถึงตอนที่ 7 ซึ่งผู้น้อย
สัญญาว่าจะเป็นตอนจบของ ‘สำรวจแนวรบโลกการเงิน ก่อนเลือกสมรภูมิลงทุน’
                    มาว่ากันต่อถึงหุ้นประเภทที่ 4 ซึ่งก็คือ ‘หุ้นสินทรัพย์มาก’ ปรมาจารย์ ลินช์ ท่านว่า เป็นหุ้นของบริษัทที่นั่งทับทรัพย์สมบัติมโหฬารอยู่แต่นักลงทุนและนัก
วิเคราะห์ยังมองไม่เห็น ทำให้ราคาหุ้นเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกับดัชนี ขาดความหวือหวาและดูไม่น่าสนใจ แต่เมื่อมีคนเริ่มเห็นมูลค่าของสินทรัพย์ที่บริษัทนั่งทับ
อยู่ ราคาหุ้นจะเริ่มเปลี่ยนจากคลานเป็นเดิน ก่อนจะวิ่งขึ้นเป็นกราฟสูงชันอย่างฉับพลัน เพราะนักลงทุนและนักวิเคราะห์ต่างเห็นสมบัติล้ำค่าที่ซ่อนอยู่ ทว่าใครก็ตามที่
เข้าไปมีส่วนร่วม หลังราคาหุ้นวิ่งสะท้อนมูลค่าแฝงมหาศาลไปแล้ว ย่อมกลายเป็นผู้ ‘ขึ้นภูถูกเสือกัดตาย’ (หรือที่ชาวหุ้นเรียกว่า ‘ติดดอย’) ไม่ใช่ขึ้นภูดูเสือกัดกันอย่าง
ที่กุนซือ ‘ขงเบ้ง’ ท่านเคยทำ ผู้ที่จะยืนยิ้มบนภูได้ต้องเป็นนักลงทุนกลุ่มแรกๆที่มองเห็นขุมทรัพย์ในป่าดงดิบ ก่อนที่นักลงทุนคนอื่นๆจะเห็นตาม และพากันตื่นเต้น
ตื่นตูม ตามแห่เข้าไปหาขุมทรัพย์ ถึงตรงนี้ ราคาหุ้นสินทรัพย์มากก็แปรสภาพจากเนินเตี้ยกลายเป็นภูสูงชัน นักลงทุนที่เข้าไปเก็บตั้งแต่ยังเป็นเนินเตี้ยได้ยืนยิ้มรับขุม
ทรัพย์ก็คราวนี้เอง
                   ส่วนสินทรัพย์หลักที่มีมูลค่าเพิ่มซ่อนอยู่ในหุ้นประเภทนี้ก็ได้แก่ ที่ดินที่เป็นทำเลทอง หรือ มีศักยภาพที่จะเป็นทำเลทองในอนาคต แต่มีเงื่อนไขอยู่ว่า มูลค่า
ที่ดินที่บันทึกอยู่ในงบดุลนั้นต้องต่ำกว่าราคาตลาด ณ ขณะนั้นอยู่เป็นเท่าตัว เช่น บริษัทแห่งหนึ่งเป็นแลนด์ลอร์ดครอบครองที่ดินใจกลางเมืองหลาย 10 ไร่ และครอบ
ครองมานานหลายปีแต่ไม่เคยปรับมูลค่าที่ดินในงบดุลให้สอดคล้องกับราคาที่ดินที่ซื้อขายในปัจจุบัน อย่างนี้เข้าข่ายเป็นหุ้นนั่งทับขุมทรัพย์ หรือ บริษัทแห่งหนึ่งครอบ
ครองที่ดินผืนใหญ่ในทำเลที่มีศักยภาพในเชิงอุตสาหกรรม ต่อมามีโครงการสาธารณูปโภคขนาดใหญ่เกิดขึ้น ทำให้ที่ผืนใหญ่นั้นมีค่าขึ้นทันตา อย่างนี้ก็เข้าข่าย
เป็นหุ้นซ่อนขุมทรัพย์เหมือนกัน แต่ต้องรอให้ปัจจัยแวดล้อมเอื้ออำนวยสักหน่อย นอกจากที่ดินแล้ว สินทรัพย์ที่พอจะนั่งทับได้อีกก็มีบรรดาตราสารทางการเงินต่างๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหุ้นสามัญของบริษัทจดทะเบียนที่บริษัทสินทรัพย์มากเข้าไปถืออยู่ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าราคาบนกระดานอย่างลิบลับ แต่ทว่าไม่ทันมีใครสังเกต หรือ ที่
ค่อนข้างเป็นนามธรรมสักหน่อยก็อย่างเช่น การเป็นเจ้าของแบรนด์ชั้นนำ หรือ การได้รับสิทธิให้ใช้แบรนด์ชั้นนำของบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก หรือ การครอบครองสิทธิ
บัตร ลิขสิทธิ์ สัมปทานสิทธิ ไปจนถึงสิทธิในการใช้ทรัพยากรอันมีค่าเช่น แร่ ปิโตรเลียม ถ่านหิน เป็นต้น
                   คุณสมบัติของผู้ที่ประสบความสำเร็จในการแสวงหา และลงทุนในหุ้นประเภทนี้อยู่ที่การมีความสามารถพิเศษที่จะมองเห็นขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ได้เร็วกว่าผู้
อื่น และมีความอดทนอย่างถึงที่สุดในช่วงเวลาที่นักลงทุนคนอี่นๆยังไม่เห็นสมบัติมหาศาลที่บริษัทนั่งทับอยู่ ฉะนี้แล การจะได้ยืนยิ้มบนภูจิบไวน์ดูขุมทรัพย์ก็จะอยู่แค่
เอื้อม

 

 

พลังประชาชน พร้อม 3 พรรค รวมใจไทยฯ มัชฌิมาธิปไตย ประชาราช ประกาศจับมือตั้งรัฐบาล 254 เสียง “สมัคร” อ้างต้องประกาศจุดยืน เพื่อปัดข่าวสกัดพลังประชาชนตั้งรัฐบาล ตัวแทน 3 พรรค ยันร่วมรัฐบาล ระบุพลังประชาชนได้รับฉันทานุมัติจากประชาชนท่วมท้น

         ที่โรงแรมเอสซี ปาร์ค นายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน พร้อมด้วย นางอุไรวรรณ เทียนทอง สมาชิกพรรคประชาราช นายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เลขาธิการพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา และนางอนงค์วรรณ เทพสุทิน เลขาธิการพรรคมัชฌิมาธิปไตย ร่วมกันแถลงข่าวจัดตั้งรัฐบาล

         นายสมัคร กล่าวว่า การที่ทั้ง 4 พรรคมาแถลงวันนี้ (31 ธ.ค.) จากเดิมที่ตั้งใจแถลงหลังจากที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ประกาศผลการเลือกตั้ง แต่มีบรรยากาศของคนที่อยู่นอกวงการเมือง ต้องการไม่ให้มีการจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ  โดยมือที่มองไม่เห็น ได้ส่งนายตำรวจเข้าไปเป็นกรรมการชุดพิเศษ ซึ่งเป็นคนที่ใกล้ชิดกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่ต่อต้านรัฐบาลชุดที่แล้วตลอดมา ซึ่งตำรวจคนนี้ได้ดำเนินการในจังหวัดเชียงราย อุดรธานี และหนองคาย ไปเอาพยานบุคคลที่จัดขึ้นมาเอง และนำมาสอบสวนในกรุงเทพฯ พยายามโยงให้เกี่ยวกับกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน  มีเป้าหมายต้องการยุบพรรคพลังประชาชน

         “ขอประกาศให้รู้ว่า มือสกปรกที่อยู่ข้างนอก ที่จะยื่นมาทำให้การเลือกตั้งล้มเหลวนั้น เราต้องรักษาเกียรติยศของกกต.ไม่ให้โดนอำนาจมืดบีบบังคับ มาทำให้การตั้งรัฐบาลเฉไฉ ทั้ง 4 พรรคจึงประชุมร่วมกัน และตกลงว่าจะร่วมจัดตั้งรัฐบาล ซึ่งตั้งได้แน่นอน เราขอประกาศตั้งแต่บัดนี้ และทั้ง 3 พรรคที่มาร่วม ไม่ได้ถูกอุปโลกน์ให้มาร่วม วันนี้ขอประกาศตั้งรัฐบาลด้วยคะแนนเสียง 254 คน เพราะเรื่องใบแดง ยังไม่ไปถึงคณะกรรมการกฤษฎีกา และถ้ามี 251 เสียง เราก็ตั้งรัฐบาลได้ ผมขอยืนยันว่าเราจะดำเนินการตามระบอบประชาธิปไตย ถ้าพรรคที่ร่วมกันวันนี้ไม่ประกาศจุดยืน และปล่อยให้พรรคการเมือง 165 ที่นั่ง เล่นเกมปล่อยข่าว ปัดไปปัดมา ผมคงไม่ปล่อยให้เป็นอย่างนั้น จึงได้ตัดสินใจไม่รอแถลงวันที่ 4 มกราคม” นายสมัคร กล่าว

         นายประดิษฐ์ กล่าวว่า  ได้รับมอบหมายเป็นตัวแทนของพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา เพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมือง คอยประสานงาน พูดคุยกับพรรคการเมืองต่าง ๆ หลังการเลือกตั้งในการจัดตั้งรัฐบาล หรือกิจกรรมอื่น ๆ ซึ่งพรรครวมใจไทยชาติพัฒนายินดีมาร่วมจัดตั้งรัฐบาลครั้งนี้ โดยมีเหตุผลที่ต้องเข้าใจว่าการเลือกตั้งที่ผ่านมา เสียงที่ประชาชนมอบให้กับพรรคพลังประชาชนท่วมท้นมาก จึงเป็นเสียงที่ต้องเคารพ ซึ่งกระบวนการต่าง ๆ ที่ต้องดำเนินการต่อไป เป็นเรื่องของพรรคพลังประชาชน

         นางอนงค์วรรณ กล่าวว่า พรรคพลังประชาชนให้เกียรติมัชฌิมาธิปไตยเป็นอย่างดี นายสมัครได้เชิญมาร่วมหารือ และตัดสินใจได้ไม่ยากที่จะร่วมงานกับพลังประชาชน โดยมีเหตุผลว่าประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศได้ลงฉันทามติให้พรรคพลังประชาชน เมื่อประชาชนตัดสินใจแล้วก็ต้องยึดเสียงส่วนใหญ่ ตอนนี้เราต้องการรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ดังนั้นพรรคพลังประชาชนเป็นพรรคที่ชอบธรรมแล้วในการเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล เราจึงยินดีสนับสนุน

         ด้านนางอุไรวรรณ กล่าวว่า นายเสนาะ เทียนทอง หัวหน้าพรรคประชาราช ขณะนี้อยู่ประเทศอินเดีย การที่เข้าร่วมกับพรรคพลังประชาชน เพราะเห็นว่าเป็นพรรคที่ได้รับฉันทานุมัติจากประชาชน เป็นเสียงส่วนใหญ่เพื่อจัดตั้งรัฐบาล ก็ต้องให้โอกาสพรรคที่ประชาชนเลือกมากที่สุด จัดตั้งรัฐบาล ในฐานะที่พรรคประชาราช ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาจำนวนหนึ่ง ก็ยินดีสนับสนุนพลังประชาชนจัดตั้งรัฐบาล

         ต่อข้อถามว่าจะมีอีกกี่พรรคที่จะเข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาล นายสมัคร กล่าวว่า ยังไม่ได้ปิดประตู วันที่ 4 ม.ค. จะไม่มีการแถลงข่าวแล้ว และเชื่อมั่นว่าจะตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ ต่อข้อถามว่าพรรคที่เข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาลมีเงื่อนไขอย่างไรบ้าง หัวหน้าพรรคพลังประชาชน กล่าวว่า มีกรรมการบริหารพรรคพูดคุยในวงใน ปิดห้องคุยกัน ไม่ให้ใครได้ยิน ต่อข้อถามว่ามีข้อมูลยืนยันเรื่องมือที่มองไม่เห็นหรือไม่ นายสมัคร กล่าวว่า ต้องไปหาอ่านในเว็บไซต์ ที่ตนพูดไม่ได้ประกาศสุ่มสี่สุ่มห้า และแกนนำพรรคทุกคนเชื่อว่ามีการกระทำที่ไม่ต้องการให้พรรคพลังประชาชนจัดตั้งรัฐบาล แต่เราจะไม่วิพากษ์วิจารณ์ กกต. แล้ว เพราะเห็นใจการทำงานของ กกต.

         ต่อข้อถามว่าการแถลงวันนี้ถือเป็นสัตยาบันของทั้ง 4 พรรคว่าจะกอดคอร่วมกันจัดตั้งรัฐบาลให้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่ นายสมัคร กล่าวว่า ทั้ง 4 พรรคเป็นผู้ก่อตั้ง พรรคใดจะมาเพิ่มก็มาเพิ่มภายหลัง แต่ผู้ที่ก่อตั้งจะมีความผูกพันเป็นพิเศษ เมื่อถามว่ากระบวนการจัดตั้งรัฐบาลมีกรอบเวลากำหนดหรือไม่ หัวหน้าพรรคพลังประชาชน กล่าวว่า วันที่ 22 มกราคม 2551 ต้องเปิดประชุมสภาผู้แทนราษฎร เมื่อประชุมสภาแล้ว อีก 2 วัน ต้องเลือกประธานสภาฯ จากนั้นประมาณวันที่ 25-26 มกราคม จึงจะเลือกนายกรัฐมนตรี

แฉกลับ สนธิ...ลิ้มทองกุล...ยามเฝ้าแผ่นดินของตัวเอง ?!?!

บทเริ่ม

คนที่สังคมไทยหลงเชื่อกันแบบงมงายว่าเป็นคนดี คนเก่ง คนกล้า และเหมาะที่จะเป็นผู้นำ เป็นผู้ตรวจสอบ ความบริสุทธิ์ ความโปร่งใสของผู้อื่น เพียงเพราะเขาพูดจาน่าเชื่อถือ พูดเก่ง

พูดเหมือนว่ามีข้อมูลเยอะ มีหลักฐานมากมาย
พูดเหมือนกับว่าตนเป็นคนดี มีเจตนาที่ดีเพื่อประเทศชาติ บ้านเมือง
พูดเหมือนกับว่ายอมอุทิศชีวิตเพื่อประเทศชาติ
พูดเหมือนกับว่าตนเป็นคนเคร่งครัดในธรรมะของพระพุทธองค์
พูดเหมือนกับว่าที่พูดอยู่ทุกวันศุกร์
เป็นการจุดเทียนทางปัญญาให้กับผู้คนทั้งชาติ
พูดเหมือนกับว่าสื่อมวลชนอื่นๆ เป็นคนโง่ คนไม่ดี ไม่รู้เท่าทัน
หรือรู้ก็แกล้งโง่ ยอมตกอยู่ใต้ผล ประโยชน์แห่ง
ธุรกิจ ที่อำนาจรัฐหยิบยื่นให้ จนไม่กล้านำเสนอข่าวของสนธิ ลิ้มทองกุล
พูดเหมือนกับว่าคนที่ไม่เห็นด้วย ไม่เชื่อฟัง
ไม่คล้อยตามกับสิ่งที่นำมาบอกกล่าว เป็นคนโง่ เป็นคนใช้ไม่ได้ เป็น
คนเลว ไม่เห็นแก่ชาติบ้านเมือง เป็นสมุน เป็นทาสเงิน ทาสความคิด
เป็นพวกเสพติดอำนาจ

ทั้งหมดนี้ คือ สนธิ ลิ้มทองกุล

ทั้งหมดนี้คือ คือ เพียงด้านหนึ่งที่สนธิ ลิ้มทองกุล
ฉายให้ผู้คนเห็นว่าเขาเป็นคนดี คนเก่ง คนใฝ่ธรรมะ คนเห็นแก่ส่วนรวมมากกว่าส่วนตัว

ทั้งหมดนี้คือ สิ่งที่เราต้องพิจารณาร่วมกันว่าจริงกับเท็จ
อะไรมากกว่ากัน จรรยาบรรณและหิริโอตัปปะ

เพื่อนๆ ที่อยู่ในผู้จัดการ แล้วเข้ามาป่วนเวปไซต์ของเรา
ยิ่งต้องพิจารณาให้หนักว่า วันนี้พวกคุณรับใช้สนธิ
มากเกินไปหรือไม่

แท้จริงแล้วพวกคุณเป็นนักข่าวที่มีหน้าที่รายงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตต่อผู้อ่านข่าวของคุณ หรือพวกคุณ เป็นคนรับใช้ในบ้านของสนธิ ที่ทำได้ทุกอย่าง

แม้แต่สร้างข่าว ปั้นข่าว เต้าข่าว และใช้ข่าวเป็นเครื่องมือ
หลอกลวงประชาชน ให้หลงเข้ามาในเกมธุรกิจ เกมอำนาจของสนธิ

พวกคุณนั่งหัวเราะกันได้อย่างไร เมื่อเห็นประชาชน 400-500 คน เดินขบวนไปปิดล้อมปาก ซอยเข้าบ้านจันทร์ส่องหล้า ในยามวิกาลสงัด เวลาเกือบตีหนึ่งของคืนวันศุกร์ ต่อเนื่องกับเช้าวันเสาร์

พวกคุณนั่งหัวเราะกันได้อย่างไร เมื่อเห็นประชาชนที่พวกคุณปลุกระดมกันขึ้นมา ต้องไปเสี่ยงภัยกับการสกัด
กั้นของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่ต้องปฏิบัติหน้าที่

พวกคุณนั่งหัวเราะกันได้อย่างไร เมื่อเห็นประชาชนที่พวกคุณ ไปพูดจาหว่านล้อม ให้เขามาเป็นพวก ต้อง ออกไปปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ล้มลุกคลุกคลาน จนได้รับบาดเจ็บไปด้วยกันทั้งสองฝ่าย และสะสมอารมณ์
โกรธแค้นซึ่งกันและกันไว้

พวกคุณนั่งหัวเราะกันได้อย่างไร เมื่อเห็นประชาชนผู้บริสุทธิ์เดินเข้าไปเป็นเครื่องมือของคุณ เดินเข้าไปในล็อกเข้าไปในเกมของพวกคุณ เกมที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์ธุรกิจ เกมที่เต็มไปการแย่งชิงอำนาจทางการเมือง เกม
ที่เต็มไปด้วยความแค้น เกมที่พวกคุณก่อกันขึ้นมา
แล้วใช้ประชาชนเป็นเครื่องมือ เป็นไพร่ราบทหารเลวไปตายแทนในสนามรบที่พวกคุณสร้างขึ้น ทำไมพวกคุณถึงได้แต่หลบไปนั่งหัวเราะ มันมีอะไรช่างน่าขำหรือกับการ แสดงออกของประชาชนที่หลงเชื่อพวกคุณ

ทำไมพวกคุณไม่กล้าเดินนำหน้าประชาชน มันมีอะไรช่างน่ากลัวหรือ กับการเดินนำหน้าประชาชน ไปบ้านจันทร์ส่องหล้า ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ทำไมพวกคุณถึงใจดำ อำมหิตกับประชาชนที่เขาเชื่อมั่นและศรัทธาพวกคุณ ด้วยใจบริสุทธิ์ มันมีอะไรที่น่าสงสารมากไปกว่าประชาชนที่หลงเชื่อพวกคุณ อีก

ถามจริงเถอะ พวกคุณยังเป็นนักข่าว ยังคงเป็นสื่อมวลชนที่อุดมจรรยาอย่างที่สนธิ ลิ้มทองกุล กับพวกคุณโอ้อวดไว้จริงหรือ พวกคุณรู้อยู่แก่ใจว่าวันนี้ สนธิ เป็นคนอย่างไร
กำลังเล่มเกมธุรกิจ ฉกฉวยโอกาสที่ ประชาชนหลงเชื่อเพราะ ความสามารถในการพูด การโน้มน้าวใจของสนธิ หาประโยชน์เข้าใส่บริษัท แล้วก็หวังฟลุ๊กว่าถ้าเกิดกระแส ใหญ่ขึ้น ทำให้รัฐบาลเป๋ได้จริงๆ ก็มีโอกาสตบทรัพย์ก้อนใหญ่เหมือนกับการเล่นข่าวหลายๆ ข่าวที่พวกคุณพยายามและตั้งใจทำกันอย่างมาก แต่ในที่สุดก็ต้องหยุดดื้อๆ
หรือ ต้องหาทางลงแล้วหายไปเฉยๆ เพราะผู้ใหญ่เขาไปเจรจาตกลงกันแล้ว เหมือนกับหลายๆ ข่าวที่สนธิ มาให้เปิดประเด็น แล้วก็เล่นต่อระยะหนึ่ง แล้วก็เงียบไป ไม่รุกเร้าให้พวกคุณทำข่าวอีก เพราะเขาเจรจากันจบแล้วเช่นกัน

ก็เหมือนแต่ก่อนนี้ไม่เคยพูดเรื่องทนง พิทยะ แต่ผ่านไป 8 ปี เมื่อทนง ไม่เชื่อฟัง ไม่อยู่ในคำสั่งของสนธิ ทนงก็
กลายเป็นคนเลว เป็นคนไม่ดี ทนง อาหารหมด จึงถูกกัด

ผมถามพวกคุณจริงๆ เถอะ ว่าในฐานะสื่อมวลชนพวกคุณเพิ่งคิดได้กันจริงๆ หรือว่าถึงเวลาแล้วที่ต้อง
ตรวจสอบทนง พิทยะ ข้อมูลเรื่องคุณทนง มีข้อมูลใหม่
หรือเป็นเรื่องใหม่ตรงไหน ที่ กรุงเทพธุรกิจ มติชน ข่าวสด ไทยรัฐ เดลินิวส์ สยามรัฐ แนวหน้า และอื่นๆ อีกมากมายทั้งรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน ไม่เคยพูดกัน มีแต่ผู้จัดการนั่นล่ะ ที่ไม่เคยพูด แท้จริงแล้วสนธิมีจรรยาบรรณ มีความละอายต่อบาป อย่างที่สนธิ พูดว่ามี จริงๆ หรือ ก็ในเมื่อสนธิ ไม่มีทั้งในวันนั้น และในวันนี้ แล้วสนธิ
จะไปเรียกร้องให้คนอื่นๆ มีได้อย่างไร

เหตุการณ์ผ่านไป 8 ปี พวกคุณเพิ่งจะรู้ว่าต้องไปยื่นขอข้อมูลมาตรวจสอบทนง พิทยะ พวกคุณเพิ่งจะสงสัยว่า
ทนง พิทยะ ไม่โปร่งใส ก็แล้วในวันที่ทนง พิทยะ
สั่งให้รัฐวิสาหกิจในกระทรวงการคลัง และกระทรวงอื่นๆ ที่ทนง ไปกำกับดูแลอยู่ เช่น การบินไทย หลับหูหลับตาซื้อโฆษณาสื่อในเครือผู้จัดการ ทั้งหมด ซื้อแบบบ้าคลั่ง
เห็นเวลาตรงไหนว่าง พื้นที่ตรงไหนว่าง เป็นต้องซื้อ
หมดเงินแผ่นดินไปนับพันล้านบาท

คุณไม่สงสัยบ้างเลยหรือว่า ทนง พิทยะ ไม่ใช่คนดี

คุณไม่สงสัยบ้างเลยหรือว่า ทนง พิทยะ เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือเพื่อนฝูง

คุณไม่เคยสงสัยบ้างเลยหรือว่า ทนง พิทยะ ก็แค่คนที่สนธิ เคยให้ข้าว ให้น้ำกิน

คุณไม่เคยสงสัยบ้างเลยหรือว่า ทนง พิทยะ กับ สนธิ ลิ้มทองกุล สมคบกันสูบเงินแผ่นดินไปให้กับเครือผู้จัดการ เลี้ยงดูปากท้อง เลี้ยงดูลูก...ของพวกคุณ

ทำไมคุณไม่ลองไปสืบค้นการสั่งการ การเอื้ออำนวยผลประโยชน์ของทนง พิทยะ ที่มีให้กับสนธิ ลิ้มทองกุล และเครือผู้จัดการ มาเปิดเผย มาตีแผ่ มาแฉให้คนเห็นธาตุแท้ของทนง พิทยะ กันบ้างล่ะ ว่าใช้อำนาจเพื่อเอื้อ ประโยชน์กับสนธิ ลิ้มทองกุล และพวกคุณ มากมายมหาศาลอย่างไร

ไปสืบค้นดู ซึ่งไม่น่ายากกว่าความสามารถที่พวกคุณมี
และน่าจะง่ายกว่าด้วยซ้ำ เพราะใบเสร็จทุกใบอยู่ใน
บริษัทของพวกคุณเอง แล้วก็เพิ่งสดๆ ร้อนๆ ไม่ใช่เนิ่นนาน 8 ปี อย่างที่พวกคุณกำลังสืบหาหลักฐานอยู่ในเวลา
นี้ หรือว่าสิ่งที่ทนง ให้สนธิ กับพวกคุณ เป็นสิ่งที่มีสาระ มีเหตุผล ไม่สมควรแฉ และเป็นการกระทำของคนดี ที่
ต้องยกย่อง แต่สิ่งที่ทนง ทำให้กับคนอื่น ตามที่พวกคุณกล่าวหา ซึ่งก็ยังไม่มีหลักฐานที่ยืนยันได้ว่า ทนง ทำผิด
อย่างที่พวกคุณกล่าวหาจริงๆ เป็นสิ่งที่ผิด ต้องแฉ ต้องประณามและต้องเอาตัวมาลงโทษ

***หมายเหตุเจ้าของกระทู้ ประเด็นเรื่องคุณทะนง พวกเราที่เข้ามาอ่านต้องใช้วิจารณญานมาก ๆ เพราะเป็นประเด็นที่ผู้เขียนเรื่องนี้ เขาเขียนด้วยถ้อยคำที่โจมตีอย่างหนัก จึงขอให้พวกเราอ่านและไปพิจารณากัน

ความไม่สมเหตุสมผล ที่สนธิ และสื่อเครือผู้จัดการ ได้ประโยชน์ไปในช่วง 3-4 ปีแรกของรัฐบาลทักษิณ นั้น
ล้วนแต่อยู่ในช่วงที่ทนง มีตำแหน่งฐานะใหญ่โตในรัฐบาล
จนถูกเรียกว่าเป็นยาสามัญประจำบ้านของรัฐบาลมีอำนาจมากมาย ใช้อำนาจแทนนายกรัฐมนตรีได้ในหลายส่วนงาน ถ้าวันนี้ทนง ยังฟังสนธิ ยังอยู่ในโอวาท อยู่ในคำสั่ง พวกคุณและสนธิ จะเล่นงานทนง ไหม จะเปิดโปงทนง จะเอาความลับที่พวกคุณเก็บไว้ 8 ปี มาเปิดเผยไหม

ถ้าทนง ทำผิดจริง แล้วพวกคุณรับรู้กันมาตลอด แต่ไม่ทำอะไร อีกทั้งยังช่วยปกปิดความผิด ช่วยเก็บซ่อน ข้อมูลความผิด และช่วยกันสร้างภาพลักษณ์ทนง ให้เป็นมืออาชีพที่เชื่อถือได้มาตลอด จนถึงวันที่พวกคุณ ทะเลาะกันนั้น ถามจริงๆ เถอะ พวกคุณกับสนธิ ควรจะเรียกตัวเองว่าเป็นตัวอะไร มันยิ่งกว่าซ่องโจร เสียอีก

ไม่ใช่แค่ช่วยหาที่ซ่อนให้โจร ยังช่วยให้โจร กลายเป็นคนดี แล้วก็ช่วยกันหลอก ต้มสังคมกันต่อไป



สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ จะรอดหรือไม่?

ทำไมพวกคุณไม่พูดถึง สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ บ้าง ทั้งๆ
ที่มีหลายคนสงสัยสมคิด ไปเกี่ยวข้องกับการแฮร์คัทหนี้
หรือ การลดหนี้ให้เครือผู้จัดการ เกือบ 6,000 ล้านบาท
จนถูกฝ่ายค้านอย่างประชาธิปัตย์ อภิปรายไม่ไว้วางใจ
ทำไมพวกคุณไม่สงสัยสมคิด บ้าง ทั้งๆ
ที่คนทั้งบ้านทั้งเมืองเขาสงสัยกันว่าสมคิด ใช้อำนาจไปสั่งการให้
ช่วยเหลือ ปลดหนี้ให้เครือผู้จัดการ เพราะสมคิด
เคยเป็นกรรมการอยู่ในเครือผู้จัดการ และหนี้จำนวนหนึ่งที่
เครือผู้จัดการก่อขึ้น จนเป็นหนี้เสียจตำนวนมหาศาลหลายหมื่นล้านบาทนั้น
สมคิด ก็เป็นคนหนึ่งที่นั่งประชุม
อยู่ด้วย ทั้งร่วมมติให้ก่อหนี้ และร่วมเซ็นกู้หนี้จำนวนไม่น้อย

วันนี้พวกคุณกับสนธิ ยังไม่ไล่ถล่ม ไม่แฉสมคิด ก็เพราะสมคิด ยังฟังสนธฺ
อยู่ ยังเชื่อฟัง และเคารพนับถืออยู่
แต่พวกคุณกับสนธิ กล้ารับประกันไหมว่าสมคิด เป็นคนดี
ที่วันหนึ่งข้างหน้า หากสมคิด ไม่ฟังสนธิ เขาจะไม่มี
สภาพเหมือนทนง ในวันนี้ ทนง ที่ถูกหมาที่เคยให้อาหารวิ่งไล่งับ
เพียงเพราะหมาหิว และทนง ไม่มีอาหารแล้ว
ถามจริงๆ เถอะ พวกคุณคิดว่าสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้
เป็นการทำหน้าที่ของสื่อมวลชน ด้วยจิตวิญญาณของ
สื่อมวลชนจริงๆ หรือ ถามจริงๆ เถอะ พวกคุณคิดว่าสิ่งที่สนธิ ลิ้มทองกุล
ทำอยู่ทุกวันนี้ ถูกต้องแล้วจริงๆ หรือ
พวกคุณคิดหรือว่าสนธิ เห็นพวกคุณเป็นเพื่อนตายในยามยาก

คุณคำนูณ สิทธิสมาน เคยถูกไล่ออกมาแล้ว ในวันที่ดื้อกับสนธิ
จนกระทั่งต้องยอมสยบ จึงได้กลับมากินข้าว
กินน้ำในบ้านพระอาทิตย์ อีกครั้ง แล้วพวกคุณเป็นใคร
จะอยู่ในสายตาของสนธิ หรือ วันใดมีประโยชน์ ยังล่าเนื้อได้ ก็เลี้ยงไว้
วันใดไม่ฟังคำสั่ง ไม่ล่าเนื้อให้ ก็ถูกตี ถูกเตะ และถูกกระทืบ
ดั่งเช่นที่ ทนง พิทยะ กำลังโดนอยู่ในขณะนี้
ที่พวกคุณกำลังสนุกอยู่ทุกวันนี้ ไม่ใช่เกม ที่แพ้แล้วเริ่มใหม่ได้
แต่เป็นชะตากรรมของชีวิตจริงๆ พ่ายแพ้ขึ้นมา วันใด
ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปทันที ประวัติการทำงาน ในเครือผู้จัดการ
จะเป็นตราประทับตัวคุณไปตลอดชีวิต ว่าครั้งหนึ่งคุณเคยทำงานให้กับ สนธิ
ลิ้มทองกุล เพื่อปลุกระดมมวลชน โค่นล้มรัฐบาล
และแว้งกัดทุกคนที่ไม่ยอมสยบ
ไม่หาประโยชน์ให้รบเดียวดายเพราะเพื่อนสื่อรู้เช่นเห็นชาติ

พวกคุณคงไม่รู้ว่าทำไมสนธิ ถึงโกรธเฉลิม อยู่บำรุง
ทั้งๆที่แต่ก่อนนี้รักกันมากมาย ถึงขนาดยกย่องว่า
เหมาะสมที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีประเทศไทย พวกคุณคงไม่รู้หรอกว่าสนธิ
จ่ายเงินให้พรรคมวลชน ไปเลือกตั้ง ไม่ครบตามที่ตกลงกันไว้ แต่เวลาพูด
เวลา คุยกับคนอื่น สนธิ คูณสอง คูณสามของตัวเลขที่ตกลงกันไว้ตลอด
จนดูเหมือนว่าสนธิ เป็นนายทุนรายใหญ่ ของพรรคมวลชน
แต่นั่นก็ยังดีสำหรับพรรคมวลชน และ เฉลิม อยู่บำรุง ที่สนธิ
จ่ายเงินช่วยเลือกตั้งมาบ้าง เพราะสำหรับ นักการเมืองอื่นๆ
และพรรคการเมืองอื่นๆ มีแต่ต้องหาไปประเคน ไปบรรณาการให้สนธิ
ในฐานะสื่อมวลชนขาใหญ่ ของวงการ

แต่สำหรับสนธิ มันถูกหรือที่คุณในฐานะสื่อมวลชน แล้วเอาเงินไปให้เฉลิม
และพรรคมวลชน
แต่นั่นยังไม่สำคัญเท่ากับที่คุณเที่ยวออกมาพูดว่าคุณจ่ายเงินให้พรรคมวลชนไป
200 ล้าน 300 ล้าน เอาเงิน
ไปให้เฉลิม เมื่อตอนลี้ภัยที่เดนมาร์ก คนช่วยคนด้วยจิตใจบริสุทธิ์
ทำไมต้องเอาออกมาพูด เอาออกมาทวงบุญคุณ เอาออกมาลำเลิกเบิกประจาน
มีคนกี่คนที่เขาช่วยคุณ ทั้งเงินสิบ เงินร้อย เงินพัน เงินหมื่น
เงินแสน เงินล้าน เงินสิบล้าน เงินร้อยล้าน เงินพันล้าน
และเงินหมื่นล้านบาท เขาเคยออกมาพูดบ้างไหม
อย่าบอกว่าไม่เคยมีใครช่วยคุณ แต่ที่เขาไม่พูด ไม่บอก เพราะ.."

1. เขามีคุณธรรม และเขาไม่ใช่คนแบบคุณ ที่ช่วยคนแล้วบันทึกไว้ วันใดไม่ชอบหน้า ก็เอา มาลำเลิกเบิกประจาน

2. เขาอายต่อผู้อื่น ที่จะบอกว่าได้เคยช่วยสนธิ ลิ้มทองกุล ไว้ แล้วถูกแว้งกัดเอาในภายหลังสำหรับในแวดวงสื่อมวลชน ทั้งหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ และวิทยุ ที่สนธิ
นั่งด่าว่ากล่าว เขาไม่เห็นแก่บ้านเมืองไม่มีจรรยาบรรณ ไม่นำเสนอข่าวเรื่องที่สนธิ พูดนั้น

ไม่ใช่ว่าเขาเป็นพวกนายกฯทักษิณ หรือเห็นดีเห็นงามกับ
สิ่งที่นายกฯ ทักษิณ ทำ หรือ พูด แต่เป็นเพราะสื่อมวลชนเหล่านั้น

เขารู้เช่นเห็นชาติ รู้ไส้รู้พุง รู้ถึงสันดานที่แท้จริงของสนธิ
กันมานานแล้ว ในฐานะคนวงการเดียวกัน ทำงานมาตั้งแต่หนุ่มจนแก่ สนธิ ไม่เคยแปรเปลี่ยนไปเลย หากจะมีก็แต่นักข่าว หรือ สื่อรุ่นหลังๆ ที่ยังไม่รู้จัก สนธิ ดีพอ จึงหลงใหลไปตามเกมของสนธิ

พูดก็พูดเถอะ ระหว่าง ทักษิณ ชินวัตร กับ สนธิ ลิ้มทองกุล หากนำมาเปรียบเทียบกันตัวต่อตัว แล้ว สื่อมวลชน
ทั้งหลายที่เคยคุ้นกับคนสองคนนี้มาก่อน เขาให้เครดิตทักษิณ มากกว่าสนธิ

ทั้งนั้น เพราะฉะนั้นเหตุที่สื่อมวลชน ทั่วไป เขาไม่เล่นด้วยกับสนธิ ไม่ใช่เพราะเขาถูกผลประโยชน์บังตา แต่เป็นเพราะ เขาตาสว่างกับสันดานและอาการของสนธิ มานานหลายปีดีดักแล้ว

หากจะมีสื่อสักคน ที่ถูกผลประโยชน์จากรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร บังตา จนมืดบอด และได้กินจนจุกพูดไม่ออก สื่อคนนั้น ก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากสนธิ ลิ้มทองกุล นั่นเอง

สื่ออื่นๆ ไม่เคยมีได้กินแบบสนธิ ไม่เคยมีใครมืดบอดและมัวเมา แบบสนธิ อีกแล้ว จำได้ไหม ผมเคยบอกไว้
มีให้กิน ก็อิ่มและนอนหลับ ไม่มีให้กิน ก็เ—และแว้งกัด
เพราะฉะนั้นสิ่งที่พวกคุณในเครือผู้จัดการ ควรจะถามตัวเอง ก็คือ ทำไม สื่ออื่นๆ จึงไม่คบหาสมาคมกับพวกคุณ ทำไมปล่อยให้คุณเดียวดายแบบนี้ ทั้งๆ ที่สนธิ ทั้งพูด ทั้งขอร้อง ทั้งวิงวอน ทั้งดุ ทั้งด่า ทั้งแฉ แต่ก็ไม่มีใคร ตอบสนองในสิ่งที่พวกคุณกำลัง อ้างว่าทำเพื่อชาติบ้านเมืองแม้แต่คนเดียว

ตรงนี้ต่างหากคือคำถามที่พวกคุณเครือผู้จัดการ ต้องถามตัวเอง

ไม่ใช่ไปนั่งด่าคนอื่น ที่เขาไม่เล่นตามเกมของ พวกคุณ
อย่าแปลกใจที่คำตอบ จะออกมาว่า เพราะเขาไม่เชื่อใจสนธิ และพวกคุณ นั่นเอง

เครื่องบินรัสเซีย สนธิ รู้ดีที่สุด เพราะ.....

เรื่องเครื่องบินรัสเซีย ที่พูดกันอื้ออึงอยู่ในขณะนี้
ก็เพราะทุกคนตกอยู่ในเกมที่สนธิ ตั้งขึ้น เดินเข้าไปอยู่ในบ่วงผลประโยชน์ของสนธิ วันแรกที่สนธิ เปิดประเด็นเรื่องนี้ก็คือ มีบริษัทนายหน้าค้าอาวุธรายหนึ่ง ชื่อ บริษัทกาญจนอาภา ส่งจดหมาย มาที่กระทรวงกลาโหมฉบับหนึ่ง และส่งมาที่สนธิ ฉบับหนึ่ง

(จะด้วยวิธีใดก็แล้วแต่ แต่ก็หลุดมาถึงมือสนธิ นี่ล่ะ ในฐานะสื่อมวลชน) แต่นายหน้ารายนี้ ไม่ส่งจดหมายร้องเรียนฉบับนั้นไปที่หน่วยงานใดๆ ในประเทศนี้เลย แม้แต่สื่อมวลชนอื่นๆ ก็ไม่ได้รับ ไม่ได้ระแคะระคายเลย

ในวงการสื่อมวลชน ต้องถือว่าแหล่งข่าวหรือนายหน้า รายนี้ไว้ใจสนธิ มากๆ และไม่ไว้ใจสื่ออื่นๆ เลย และข่าวชิ้นนี้เป็นข่าวซีฟของผู้จัดการ
หรือสนธิ ประมาณนั้น) เมื่อได้จดหมายมา สนธิ ก็เอาไปตรวจสอบแล้ว เห็นว่าเชื่อถือได้ ก็เอาขึ้นเวทีไปประจานความชั่วของรัฐบาล ว่า จะมีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไข การซื้อขาย จากที่นายหน้ารายนี้เคยตกลงกับรัฐบาลรัสเซียไว้

เปลี่ยนแปลงจากนายหน้ารายหนึ่ง เป็นนายหน้าอีกรายหนึ่ง เพราะมีปัญหาค่าคอมมิชชั่น

สนธิไม่ได้บอกทั้งหมดว่าการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญกว่าอีกประการหนึ่งก็คือ

การเปลี่ยนแปลงจากการซื้อขายด้วยเงิน เป็นการซื้อขายด้วยระบบบาร์เตอร์เทรด แลกกับสินค้าเกษตรของไทย
โดย เฉพาะไก่สด

สนธิ ไม่ได้พูดถึงข้อมูลหนึ่งที่สำคัญมากไปกว่านั้นอีก
ก็คือว่าการเจรจาซื้อขายเครื่องเครื่องบิน SU30 รายการ
นี้ สนธิ รู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่ทำเป็นเหมือนเพิ่งรู้
เมื่อได้รับจดหมายร้องเรียนจากบริษัทกาญจนอาภา เอเย่นต์ หรือนายหน้าที่ กองทัพอากาศไทยไม่ต้องการ

สนธิ ตั้งใจปกปิดข้อมูลส่วนนี้ แต่ ผมจะมาเปิดให้ฟังแบบจะๆ ทั้งสองด้าน แล้วให้ท่านพิจารณาเองว่า ทำไหม สนธิ จึงต้องพูดเรื่อง SU 30 เมื่อมีการเปลี่ยนแปลง เงื่อนไขการ เจรจาซื้อขาย ทำไมก่อนหน้านั้นไม่พูด ทั้งๆ ที่รู้ เรื่องดีทั้งหมดก่อนใครๆ รวมทั้งคนใน กองทัพอากาศด้วย

เรื่องนี้ มีอยู่ว่า คนของสนธิคนหนึ่ง ชื่อ ชัยณรงค์ ชวนะธิต
มีอาชีพเป็นนักข่าวอิสระ และคอลัมนิสต์ของ
ผู้จัดการ เป็นคนส่งข้อมูลนี้ให้กับสนธิ ถามว่าชัยณรงค์ เป็นใคร ทำไมรู้เรื่องนี้ ทำไมได้ข่าวซีฟ (exclusive) ชิ้นนี้มา คำตอบก็คือ ชัยณรงค์ เป็นนักข่าวอิสระที่อยู่ในรัสเซีย
ทำธุรกิจอยู่ในรัสเซียมาเกือบ 20 ปี รู้จักกับผู้คนในแวด
วงสื่อมวลชนของรัฐ ในรัสเซีย เป็นอย่างดี ชัยณรงค์ คือคนที่สนธิ เลี้ยงดูอุ้มชูมานาน และกว้างขวางอยู่ในรัสเซีย
ในฐานะผู้สื่อข่าวของผู้จัดการ ประจำรัสเซีย เป็นผู้ดูแลธุรกิจ และหาช่องทางธุรกิจในรัสเซียให้กับสนธิ มาโดยตลอด ด้วยฐานะของสื่อมวลชน ที่อาศัยอยู่ในรัสเซียมาเกือบ 20 ปี ทำให้ชัยณรงค์ รู้จักคุ้นเคยเป็นอย่างดีกับนักธุรกิจไทย ที่เข้าไปลงทุนในรัสเซีย รวมถึงนายหน้าค้าอาวุธรายนี้ด้วย แต่จะถึงขั้นทำธุรกิจด้วยกันหรือไม่
หรือเป็น ตัวแทนของใครมาทำ ธุรกิจร่วมกับนายหน้าค้าอาวุธรายนี้ หรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องคาดเดา เพราะยังไม่มีหลักฐานไปกล่าวหา

ต้องยอมรับว่าระยะ 10 ปีให้หลังนี้ นักธุรกิจไทยจำนวนไม่น้อยที่บุกเบิกตลาดรัสเซีย เข้าไปทำธุรกิจ โกยเงิน
เข้ากระเป๋าจำนวนมาก เพราะเป็นตลาดใหม่ ที่ใครๆ ก็สนใจ แทบไม่มีใครรู้เลยว่ากองทัพอากาศ กำลังพิจารณาเครื่องบินรัสเซีย SU30 จนกระทั่งสนธิ ออกมาพูด แต่ใน วันที่สนธิ พูดนั้น ก็เป็นเวลาที่ล่วงเลยมามากแล้ว หากนับจากวันที่กองทัพอากาศ พิจารณาเครื่องบินรัสเซีย SU30 อันที่จริง สนธิ รู้เรื่องนี้มานานแล้ว รู้ตั้งแต่วันที่กองทัพอากาศสนใจเครื่องรัสเซียนั่นล่ะ เพราะสายข่าวของสนธิ ในรัสเซียรายงานมาให้ทราบ

แต่ในขณะนั้น สนธิ ไม่สนใจที่จะพูดเรื่องนี้ ไม่สนใจที่จะกล่าวหาว่า คงศักดิ์ วันทนา ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหาร
อากาศ ในขณะนั้น มีเงื่อนงำ ไม่โปร่งใส ที่ไปสนใจเครื่องบินรัสเซีย จนกระทั่ง นายกฯทักษิณ ยกคณะไปเยือนรัสเซีย แล้วก็มีการสอบถามประเด็นนี้ขึ้นมา ทำให้นายกฯทักษิณ ได้ล่วงรู้ข้อมูลว่าใครกันบ้าง ที่อยู่เบื้องหลังนายหน้าค้าอาวุธ ที่จะเป็นตัวแทนขายให้กับกองทัพอากาศ เมื่อรวบรวมและเรียบเรียงข้อมูล ได้จนเห็นภาพชัดเจน ว่าใครจะได้ประโยชน์จากการซื้อขายเครื่องบินรัสเซีย SU30 มูลค่ากว่า 20,000 ล้านบาท นี้ จึงมีการเปลี่ยนนโยบายกันกลางอากาศ ว่า

หากกองทัพอากาศต้องการ เครื่องบิน SU30 จริงๆ รัฐบาลก็ไม่ขัดข้อง แต่การจัดซื้อ ต้องเป็นแบบรัฐต่อรัฐ ผ่านระบบบาร์เตอร์เทรด และต้อง ไม่มีนายหน้าอย่างเด็ดขาด คอมมิชชั่นที่เคยตกลงกันไว้ ก็ให้เปลี่ยนเป็นของแถม หากไม่ตกลงเงื่อนไขนี้ ก็ เป็นอันว่ารัฐบาลไทยไม่สามารถซื้อได้

จนกระทั่งได้ทราบว่าการซื้อขายเครื่องบิน SU30 จากรัสเซีย ฝูงนี้ จะไม่มีนายหน้า จะไม่มีคอมมิชชั่น นั่นล่ะ สนธิ ลิ้มทองกุล จึงได้หยิบยกเอกสารต่างๆ ที่เก็บไว้ในกระเป๋าตั้งนานแล้ว มาถล่มคงศักดิ์ วันทนา ซะงอม พระราม

เล่ากันว่านายทหารระดับสูงในกองทัพอากาศหลายคน ฟังข้อมูลสนธิ แล้วถึงกับอ้าปากหวอ พร้อมกับรำพึง
ทำไม สนธิ รู้ลึก รู้ดี รู้เยอะจัง รู้เหมือนกับว่าได้ยิน ได้ฟัง
ทุกเหตุการณ์ ทุกขั้นตอนที่กองทัพอากาศ พิจารณา
เครื่องบิน SU30 ฝูงนี้ ตั้งแต่นาทีแรก จนนาทีสุดท้าย
รู้มากกว่านายทหารอากาศระดับสูงบางคนของ
กองทัพอากาศ เสียอีก รู้เหมือนกับว่าทำมากับมือตัวเองยังไงยังงั้นเลย

เมื่อข่าวการเปลี่ยนนโยบายการจัดซื้อเครื่องบินรัสเซียฝูงนี้ บินไปเข้าหูรัฐบาลรัสเซีย ว่าการซื้อขายจะไม่มีนายหน้า ไม่มีคอมมิชชั่น วลาดิ...ร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย
จึงต้องขอพูดคุยกับนายกฯทักษิณ ที่มาเลเซีย
ในการประชุมอาเซียนซัมมิท ทั้งๆ ที่เพิ่งคุยเรื่องนี้กันมาไม่นาน ที่รัสเซีย

การพูดจาวันนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่นายกฯทักษิณ
สงวนท่าทีทางการทูตว่า รัฐบาลไทย โดยกองทัพอากาศ จะรับเครื่องบิน SU30 ไว้พิจารณา แต่เงื่อนไขการซื้อขาย
ขอเป็นแบบรัฐต่อรัฐ หรือ จีทูจี และต้องเป็นบาร์เตอร์เทรด เท่านั้น โดยแลกกับสินค้าเกษตร และสินค้าหลัก
คือ ไก่ หากรัสเซียรับได้ ก็จะพิจารณาต่อ แต่หากรัสเซียไม่รับเงื่อนไขนี้ ก็จะเปิดโอกาสให้ประเทศอื่นๆ ที่สนใจเงื่อนไขนี้ เข้ามาเจรจาด้วย แบบเปิดเผย

หลังการเจรจาแบบลับของสองผู้นำผ่านไป ไม่มีใครทราบว่ามีการพบปะกันด้วยซ้ำ แต่มอสโคว์ไทม์ส ของรัสเซียทราบ และรายงานว่ามีการเจรจากันของสองผู้นำ
พร้อมกับระบุว่านายกฯทักษิณ ตกลงที่จะซื้อ
เครื่องบินรัสเซีย แล้ว สื่อมวลชนรายแรกของไทยที่ได้รับข่าวนี้และเผยแพร่ข่าวนี้ก็คือ
เวปไซต์ผู้จัดการ

(ข้อความขาดหายไป)

จบบทความ
********************
จากคุณ : ขนมต้ม
.......................................................................

เปิดกรุ “สนธิ ลิ้มทองกุล” ชั่วไร้ที่ติ

หากเอ่ยชื่อ “สนธิ ลิ้มทองกุล” ณ วันนี้ คนไทยทุกหมู่เหล่าต่างรู้จักมักคุ้น ที่ประกาศชัดเจนเป็นศัตรูกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ทั้งที่ในวงการสื่อสารมวลชนและวงการนักธุรกิจการเมืองต่างรู้จักบุคคลคนนี้ดีอย่างยิ่ง ว่าเขาได้รับการเกื้อหนุนอย่างดีจากคนที่ชื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ แต่กับสาธารณชนรู้จักเขาในฐานะสื่อมวลชนคนหนึ่งเท่านั้น

เขาเป็นใครมาจากไหน ใยถึงมาออกรายการด่ารายวันรายสัปดาห์ จนถึงขั้นหวังโค่นอำนาจ พ.ต.ท.ทักษิณ แล้วขยี้ซ้ำแบบไม่เผาผีเช่นนี้ เรามาย้อนอดีตและเปิดกรุธุรกรรมของ เขาดูหน่อยบ้างเป็นไร

นายสนธิ ลิ้มทองกุล มีชื่อจีนว่า “โกตั้บ แซ่ลิ้ม” เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2490 ระหว่างศึกษาอยู่ที่สหรัฐฯ เพื่อนฝูงมักเรียกนายสนธิว่า “SONDY” ภายหลังสำเร็จการศึกษา นายสนธิเดินทางกลับประเทศไทย เมื่อปี 2516 และแต่งงานกับผู้ช่วยศาสตราจารย์จาก มศว.ประสานมิตร แต่ปัจจุบันแยกกันอยู่ จะพบปะกันบ้างเป็นบางโอกาส เช่น เมื่อบุตรชายของทั้งคู่ ซึ่งขณะนี้กำลังเรียนอยู่สหรัฐฯ เดินทางกลับมาเยี่ยมบ้าน


นายสนธิเข้าทำงานเป็นบรรณาธิการบริหาร หนังสือพิมพ์ประชาธิปไตย เมื่ออายุเพียง 27 ปี นอกจากนี้ยังได้ร่วมกับ นายพล สิทธิอำนวย ตั้งบริษัท Advance Media ในเครือพีเอส กรุ๊ป ออกนิตยสารดิฉัน แต่ประสบกับภาวะขาดทุน จึงขายให้กับ นายปีย์ มาลากุล ณ อยุธยา แต่แล้วนายสนธิก็กลับมาโดดเด่นอีกครั้งด้วยการตั้ง บริษัท ตะวันออกแมกกาซีน ออกหนังสือผู้จัดการรายเดือน เมื่อปี 2526 และผู้จัดการรายสัปดาห์ จากความสำเร็จในการเป็นหนังสือแนวธุรกิจชั้นนำของผู้จัดการรายเดือนและรายสัปดาห์ ทำให้นายสนธินำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อปี 2533 พร้อมกับออกหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวันตามมา

ต่อมานายสนธิสามารถเข้าเทคโอเวอร์บริษัทลูกของปูนซีเมนต์ไทย ก็คือ บริษัท เอสซีทีคอมพิวเตอร์ จำกัด บริษัทไมโครเนติก จำกัด และบริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล เอ็นจิเนียริ่ง (ไออีซี) จำกัด ซึ่งต่อมาบริษัท ไออีซี เป็นบริษัทที่ทำกำไรให้กับนายสนธิอย่างต่อเนื่อง เนื่องจาก บริษัท ไออีซี เป็นบริษัทผูกขาดการขายโทรศัพท์มือถือยี่ห้อโนเกีย ระบบเซลลูล่า 900 แต่เพียงผู้เดียว


นายสนธิไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแต่การทำธุรกิจสิ่งพิมพ์ในประเทศเท่านั้น เขายังได้ขยายตัวออกไปลงทุนทำหนังสือพิมพ์ “เอเชียไทม์” โดยตั้งฐานผลิตที่ฮ่องกงอีกด้วย พร้อมกับเปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น บริษัท แมเนเจอร์มีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) หรือ เอ็ม กรุ๊ป เมื่อ 22 พ.ย. 2537 เพื่อเป็นศูนย์กลางในการบริหารงานบริษัทในเครือ จากนั้นเริ่มขยายไปสู่วงการโทรคมนาคมในต่างประเทศ เข้าไปลงทุนในโครงการดาวเทียมลาวสตาร์ ชื่อบริษัท ABCN ที่เป็นบริษัทในเครือ ซึ่งได้รับสัมปทานจากประเทศลาว พร้อมๆ กับเริ่มรุกทำกิจการโรงแรมในลาว และร้านอาหารในจีน


จากการขยายตัวอย่างไร้ทิศทาง การพยากรณ์ธุรกิจอย่างผิดพลาด นำมาสู่สภาพธุรกิจที่ตกต่ำ นับตั้งแต่ปลายปี 2539 ทำให้นายสนธิต้องขายธุรกิจในเครือ เพื่อนำเงินมาชำระหนี้ รวมทั้งโครงการดาวเทียมลาวสตาร์ที่ขายให้กับกลุ่มยูคอม แต่นายสนธิยังมีหนี้สินอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะเมื่อ พ.ย. 2542 ธนาคารนครหลวงไทย ได้ยื่นฟ้องนายสนธิ และบริษัท เอ็ม กรุ๊ป ให้เป็นบุคคลล้มละลาย เพราะไม่สามารถชำระหนี้ให้กับธนาคารได้จำนวน 150 ล้านบาท จนกระทั่งศาลได้มีคำสั่งให้นายสนธิ และบริษัท เอ็ม กรุ๊ป เป็นบุคคลล้มละลายไปในที่สุด


ปัจจุบัน นายสนธิยังคงเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในการบริหารหนังสือพิมพ์ในเครือที่เหลือเพียง 3 ฉบับ คือ ผู้จัดการรายเดือน ผู้จัดการรายสัปดาห์ และผู้จัดการรายวัน ซึ่งนายสนธิถือว่าเป็นหัวใจหลักที่จะต้องคงไว้และดำเนินการต่อไป แม้จะไม่มีตำแหน่งใดๆ แล้ว นายสนธิมีเครือข่ายความสนิทสนมกับบุคคลในกลุ่มนักการเมือง นักธุรกิจ นักวิชาการ และข้าราชการจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ นายศิรินทร์ฯ และนายธารินทร์ฯ โดยนายสนธิได้รับความช่วยเหลือด้านเงินกู้จากธนาคารกรุงไทย เพื่อมาพยุงฐานะธุรกิจตลอดเวลาในช่วงที่นายศิรินทร์เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ โดยเมื่อ พ.ย. 2542 บริษัท Price water house Coopers ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาที่ธนาคารกรุงไทยว่าจ้างมาปรับปรุงโครงการตรวจสอบภายใน ระบุว่า บจ.เอ็ม กรุ๊ป มีหนี้สินอยู่กับธนาคารกรุงไทย จำนวน 2,123 ล้านบาท เป็นหนี้เสีย (NPL) เพราะเป็นการปล่อยสินเชื่อโดยอาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัว ทั้งที่ไม่มีหลักทรัพย์ใดๆ มาค้ำประกัน


ต่อมาไม่นานนัก นายสนธิจึงได้เขียนบทความต่างๆ รวมทั้งออกหนังสือชื่อ “เปลือยธารินทร์” โจมตีการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ และเรื่องส่วนตัวของนายธารินทร์ฯ อยู่โดยตลอดมา จนเป็นข้อสงสัยต่อสาธารณชน อาจจะเป็นเรื่องไม่พอใจที่นายธารินทร์ไม่ยอมช่วยเหลือแก้ไขปัญหาทางธุรกิจให้

กระนั้น นายสนธิก็ยังมีความสัมพันธ์กับนายบัญญัติ บรรทัดฐาน เนื่องจากอดีตภรรยาของนายสนธิเป็นญาติของนายบัญญัติ ทั้งนายสนธิกับนายบัญญัติเคยลงทุนทำธุรกิจโรงแรมด้วยกันที่ประเทศลาว ปัจจุบันมีการพบปะแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันเป็นประจำ


ระหว่างช่วงสมัยรัฐบาลชวน 2 นายสนธิมีความใกล้ชิดสนิทสนมกับนายธารินทร์มาก่อน ตอนแรกก็ดีกัน แต่ต่อมาเกิดความขัดแย้งระหว่างกันอย่างรุนแรง โดยนายสนธิอ้างว่าเป็นความขัดแย้งกันทางความคิดในการแก้ปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจของประเทศ จากนั้นจึงพุ่งเป้าโจมตีนายธารินทร์อย่างรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ในช่วง 2 ปีหลังของรัฐบาลชวน 2 ทั้งผ่านทางวิทยุ และหนังสือพิมพ์ต่างๆ ในเครือผู้จัดการ โดยใช้ชื่อว่า พายัพ พนาสุวรรณ มีการทำเทปออกขาย ปรากฏความตอนหนึ่งว่า นายสนธิกล่าวหานายธารินทร์ว่า กระทำการอันเป็นการหมิ่นพระบรมราชานุภาพ ทำให้นายธารินทร์ต้องฟ้องร้องนายสนธิในข้อหาหมิ่นประมาท เรื่องยังอยู่ในศาลจนถึงปัจจุบันนี้

ขณะที่ในช่วงรัฐบาลทักษิณ 1 เมื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรกนั้น ก็ได้ดึงเอานายสนธิมาร่วมงานด้วย เพราะเขารู้จักกับคนในรัฐบาลหลายคน ต่อมาในช่วงรัฐบาลทักษิณ 2 เกิดการขัดแย้งระหว่างนายสนธิกับรัฐบาลอย่างรุนแรง สาเหตุที่แท้จริงไม่ทราบว่าด้วยเรื่องอะไร แต่บางคนอ้างว่า เพราะนายสนธิลงทุนไปซื้ออุปกรณ์ในการทำโทรทัศน์เสรีมาแล้วเป็นพันล้านบาท แต่กลับไม่ได้ช่องมาทำ ก็เลยหันมาโจมตี พ.ต.ท.ทักษิณ ในแบบเดียวกันกับที่เคยโจมตีนายธารินทร์สำเร็จมาแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้น ข้อสงสัยประการสำคัญที่มีต่อนายสนธิกับหมู่เกาะในสหรัฐอเมริกาที่ขึ้นชื่อในประเด็นที่ถูกมองว่าเป็นหมู่เกาะของนักฟอกเงิน นั่นคือ หมู่เกาะ The British Virgin Island

มีหลายฝ่ายต่างแฉข้อมูลของนายสนธิ จนกลายเป็นข้อกล่าวหาที่สาธารชนจะต้องนำมาเป็นฐานข้อมูลในการพิจารณาด้วยเช่นกัน ประเด็นกล่าวหานายสนธิมีอยู่ว่า ไปจดทะเบียนบริษัท Manager International Holding Company Limited ที่หมู่เกาะ The British Virgin Island นี้ ด้วยเงินเพียงแค่ 1,000 เหรียญสหรัฐ แต่กลับนำมาขายให้ บริษัท เมเนเจอร์ มีเดีย (มหาชน) ซึ่งเป็นของผู้ถือหุ้นทุกคน ด้วยเงินถึง 7,228,000 เหรียญสหรัฐ ประเด็นก็คือ ส่วนต่าง 200 ล้านบาทนี้ หายไปอยู่กระเป๋าใคร

นอกจากนั้น เงินที่ บริษัทเมเนเจอร์ให้บริษัทนี้ยืมไปอีก 700 ล้านบาท หายไปไหน

ข้อสงสัยจนกลายเป็นข้อกล่าวหาต่อมา คือทำไมมีการเปิดบริษัทส่วนตัว ที่ชื่อ เวิลด์ไวด์ มีเดีย ซึ่งก็ตั้งอยู่บนถนนพระอาทิตย์ เพื่อรับเงินค่าโฆษณาแทนบริษัทมหาชน และทำไมบริษัทนี้ไม่ยอมจ่ายเงินคืนให้บริษัทซึ่งเป็นของมหาชน ทั้งที่รับเงินมา 2-3 ปีแล้ว ข้อกล่าวหาอีกประเด็นหนึ่งคือ ทำไมบริษัท เมเนเจอร์ มีเดีย (มหาชน) ถึงยังให้บริษัทนี้หาโฆษณาและรับเงินแทนอยู่ ทั้งที่ก็รู้ว่าบริษัทนี้ยังไม่โอนเงินเข้าบริษัท เมเนเจอร์ฯ มาเป็นปีแล้ว

นอกจากนั้น ทำให้เกิดข้อสงสัยตามมาว่า ทำไมบริษัทเมเนเจอร์ มีเดีย ถึงนับยอดรายได้โฆษณาที่น่าจะได้จากบริษัท เวิลด์ไวด์ มีเดีย เป็นหนี้ที่สงสัยจะสูญในทันที จนมีผลทำให้ผลประกอบการรวมของบริษัท เมเนเจอร์ มีเดีย ซึ่งควรจะเป็นกำไร กลายเป็นขาดทุน จนเป็นที่มาของข้อสงสัยกรณีผู้ตรวจสอบบัญชีที่บริษัท เมเนเจอร์ มีเดียจ้างเอง ไม่ยอมเซ็นรับรองบริษัทเมเนเจอร์ มีเดีย หลายไตรมาสติดต่อกัน

อีกประเด็นหนึ่งที่เป็นข้อสงสัยตลอดมา คือประเด็นหลังจากที่นายเจิมศักดิ์ ปิ่นทอง และกลุ่มเนชั่นออกมาปูดข่าวว่า รัฐบาลทักษิณช่วยลดหนี้ของกลุ่มผู้จัดการ จาก 20,000 ล้านบาท เหลือแค่ 6,000 ล้านบาท ในปี 2545 แล้วนายสนธิและกลุ่มผู้จัดการได้รับการลดหนี้จากสถาบันการเงินของรัฐอีกกี่ครั้ง ต่อมานายสนธิออกมาปฏิเสธว่า กลุ่มผู้จัดการมีหนี้อยู่ในขณะนั้น 8,000 กว่าล้านบาท ไม่ใช่ 20,000 ล้านบาทตามที่นายเจิมศักดิ์กล่าวหา

ในยุคหนึ่งขณะที่นายวิโรจน์ นวลแข ทำงานที่ธนาคารกรุงไทย มีข้อกล่าวหาว่า ทำไมนายสนธิถึงได้รับการลดหนี้ที่เคยลดมาแล้วอีก จาก 1,421.73 ล้านบาท เหลือเพียงแค่ 259 ล้านบาท และทำไมธนาคารกรุงไทยถึงขนาดยอมให้นายสนธิไม่ต้องจ่ายคืนเป็นเงินสด โดยยอมกระทั่งให้ใช้คืนเป็นค่าโฆษณาราคาแพง จนเราได้เห็นโฆษณาชุดผู้ใหญ่ลีที่มีค่าแอร์ไทม์ครั้งละหลายแสนบาท อย่างถี่ยิบ จนเป็นคำถามว่า ธนาคารของรัฐอย่างธนาคารกรุงไทย มีความจำเป็นต้องโฆษณาตัวเองกับสื่อของนายสนธิแค่ที่เดียว เป็นร้อยๆ ล้านบาทเลยหรือ (จากข้อมูลที่กลุ่มผู้จัดการทำส่งให้ตลาดหลักทรัพย์ ในปี 2547 ดูข้อมูลได้ที่ตลาดหลักทรัพย์)

ด้วยข้อสงสัยและข้อกล่าวหาหลายประการ จึงนำมาสู่ประเด็นที่ว่า การที่นายสนธิออกมาปลุกระดมมวลชนอย่างเอาเป็นเอาตาย สาเหตุเบื้องต้น เกิดจากกลุ่มผู้จัดการกำลังเกิดวิกฤติทางการเงิน ซึ่งถ้าไม่ได้อำนาจรัฐหรือกลุ่มทุนเข้าช่วยเหลือ อาจถึงขั้นปิดตัวเองเลยใช่หรือไม่ และอะไรที่ทำให้นายสนธิ อุทานว่า ตายเป็นตาย เจ๊งเป็นเจ๊ง


ประเด็นที่เป็นเงื่อนตาย ที่ยากจะปลดล็อกคือ กรณีคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ได้ออกกฎมานานแล้วว่า จะถอดถอนบริษัทซึ่งอยู่ในหมวดฟื้นฟูของตลาดหลักทรัพย์ และมีหุ้นส่วนของผู้ถือหุ้นติดลบ ออกจากตลาดหลักทรัพย์ ภายในเดือนมีนาคม 2549 และประเด็น ศาลล้มละลายกลาง ได้ยินยอมขยายเวลาแผนฟื้นฟูของบริษัทเมเนเจอร์มีเดียออกไปจากเดิมสิ้นสุดวันที่ 26 กรกฏาคม 2548 กลายเป็นสิ้นสุดวันที่ 3 สิงหาคม 2549 เพื่อให้บริษํทเมเนเจอร์มีเดียหาผู้ร่วมทุนใหม่มูลค่า 350 ล้านบาทให้ได้ทันตามกำหนด

ถ้ากลุ่มผู้จัดการหาเงินเพิ่มทุน 350 ล้านบาทไม่ได้ภายในเดือนมีนาคม หรือไม่มีอินไซเดอร์ใน ก.ล.ต.ให้เปลี่ยนแปลงหรือผ่อนผันกฎ บริษัทเมเนเจอร์มีเดียมีสิทธิจะโดนถอดออกจากตลาดหลักทรัพย์

ถ้ายังไม่ได้เงินก่อนเดือนสิงหาคม และศาลไม่ยินยอมให้ขยายเวลาแผนฟื้นฟูบริษัทอีก บริษัทเมเนเจอร์ก็อาจจะต้องปิดตัวเองลงภายในปีนี้

จึงเป็นที่มาของคำว่า “ตายเป็นตาย” ของนายสนธิ

คุณคิดว่าธุรกิจเบอร์ 1 ทั้งหมด ที่มีอยู่นี้ตัวไหนน่าจะมีการเติบโตของผลกำไรอย่างต่อเนื่องในระยะเวลา 5 ปีข้างหน้า พร้อมด้วยเหตุผลสั้นๆ"

Code:

AA   กระดาษ ADVANC    มือถือ AMATA    นิคมอุตสาหกรรม AOT    ท่าอากาศยาน APRINT    นิตยสาร BAFS   เชื้อเพลิงเครื่องบิน BANPU    ถ่านหิน BAT-3K   แบตเตอรี่ BBL    ธนาคาร BECL   ทางด่วน BGH    โรงพยาบาล BLAND   ศูนย์นิทรรศการ BOL   IT Solution (For SME) CAWOW    Fitness CP7-11   Convenience Stre CPF   ไก่ CPN    ห้างสรรพสินค้า EASTW   น้ำ GMMM    สื่อสาร/บันเทิง GRAMMY    เพลง HMPRO    อุปกรณ์ตกแต่งบ้าน ILINK    IT (Computer Network) IRC   ยางรถมอเตอร์ไซค์ IT   สินค้า IT ITD    รับเหมาก่อสร้าง JCT   พลาสเตอร์ (?) KCAR   ธุรกิจรถเช่า KEST    Broker LH   บ้าน LPN   คอนโด MACO    Cutout MAJOR    โรงภาพยนตร์ MATI   หนังสือพิมพ์เชิงคุณภาพ MINT    Pizza / Icecream MODERN    Furniture OGC    ผลิตภัณฑ์จากแก้ว OISHI    ชาเขียว PATKL    Refrigeration & Food Machinery PB    ขนมปัง PDI   สังกะสี PICNI   ถังแก๊สเล็ก PR   ก๋วยจั๊บ โจ๊ก วุ้นเส้น สำเร็จรูป (มาม่า) PTT   พลังงาน (น้ำมัน แก๊สธรรมชาติ) PTTEP   สำรวจและผลิตปิโตรเลียม Q-CON    คอนกรีตมวลเบา S&P   เค้ก S&P   Cake S2Y   Mobile Content SATTEL   ดาวเทียม SAUCE    ซ๊อส SCC   ปูนซีเมนต์ SEAFCO   ตอกเสาเข็ม SECC   Import Car SE-ED   ขายปลีกหนังสือ SF    Retail real estate developer SITHAI    อุปกรณ์บนโต๊ะอาหาร SNC   ชิ้นส่วนแอร์ SOLAR   Solar Cell SORKON   หมูหยอง กุนเชียง SPORT    หนังสือพิมพ์กีฬา SSC   น้ำอัดลม STANLY    ไฟหน้ารถยนตร์ SUC    ซิป TASCO    ยางมะตอย TBSP    งานพิมพ์เฉพาะด้าน TCAP   ? (ถามคุณ BSL) TCB    ยางรถยนต์ TF   บะหมีกึ่งสำเร็จรูป THAI   สายการบิน TICON    โรงงานให้เช่า TIPCO   น้ำผลไม้ TLUXE   อาหารสัตว์น้ำ TPA   อะคริลิค TRUE   IT (Broadband) TUF    ปลาทูน่า VNG    แผ่นไม้ชนิดต่างๆ WACOAL   ชุดชั้นใน WORK    เกมส์โชว์

 

 

พรรคเราดี................................พรรคอื่นเลว......
พรรคอื่นซื้อเสียง........................ประชาชนเลือกเราเพราะศรัทธา....
คนอื่นโกงกิน............................พวกเราโกงเมีย....เอ้ย...พวกเรามีอุดมการณ์
สื่อชมฝ่ายตรงข้าม.....................สื่อถูกซื้อ....สื่อถูกบิดเบือน....
สื่อชมฝ่ายเรา...........................สื่อมีจรรยาบรรณ....
พรรคอื่นได้เสียงข้างมาก..............เป็นเผด็จการรัฐสภา....
พรรคเราเสียงข้างมาก.................ขอให้ยึดมั่นในระบบรัฐสภา...
พรรคเราชนะเลือกตั้ง..................เพราะพรรคเรามีหลักการ
พรรคอื่นชนะเลือกตั้ง...................เพราะพรรคอื่นซื้อเสียง...
พรรคอื่นคอรับชั่น.......................พรรคนั้นเลวทั้งพรรค.....
พรรคเราคอรัปชั่น.......................ผมยังไม่ได้รับรายงาน....
ส.ส.พรรคเราถูกศาลตัดสินให้จำคุก......เป็นเรื่องของตัวบุคคล.....
ญาติพี่น้องพรรคอื่นถูกจับ..................ต้องเกี่ยวกับ ส.ส.พรรคนั้นแน่ๆ....
ญาติพี่น้องพวกเราถูกจับ...................เป็นเรื่องของคนอื่น..อย่านำมาเกี่ยวกัน...
กองทุนหมู่บ้าน...ชาวบ้านจะโกง..........มิยาซาวา..เราโกงเองดีกว่า...
พรรคเราเป็นสถาบัน..........................พรรคอื่นใช้เงินซื้อ ส.ส.มารวมกัน..
พรรคเราทำตาม.....มติพรรค*...............พรรคอื่นเป็นเผด็จการ.....
พรรคเราทำตามหลักการ.........พรรคอื่นทำอะไรไม่รู้...เราคิดไม่ทัน....ฮ่า ฮ่า ฮ่า..

ส.ส.พรรคเราดี..มีอุดมการณ์.................ส.ส.พรรคอื่นเลวหมด....
ส.ส.ย้ายเข้าพรรคเรา..........................เพราะมีอุดมการณ์สูงส่ง.....
ส.ส.ย้ายไปพรรคอื่น..........................เพราะถูกซื้อตัว....
คนมีความรู้เลือกพรรคเรา......................คนโง่เลือกพรรคอื่น...
พรรคอื่น..เว้นวรรคเพื่อชักใย..................พรรคเรา..เว้นวรรคเพื่อชักดาบ(เจ้าหนี้)

พรรคเราแปรรูป.................................เราทำเพื่อชาติ....
พรรคอื่นแปรรูป..................................อ้ายพวกขายชาติ....

หุ้นหมัดน๊อก

Valuation Methods

This addendum to Demonstrate Your Investment Potential is intended to provide additional theory and background information on valuation. This material is presented as a discussion of basic valuation principles and concepts as well as discussion of the various methodologies and approaches used in the valuation of the common shares of a private company.

The addendum will describe the following:

• Fundamental Principles of Valuation;
• Valuation Concepts
  
  • tangible asset backing
    
  • goodwill;
• Fair Market Value; and
• Valuation Methodologies and Approaches.

This material is presented on the assumption that you will be assisted by a professional financial advisor. It focuses on fundamental valuation principals and various valuation methodologies.

Fundamental Principals of Valuation

There are a number of principals of business valuation which apply when a transaction is contemplated:

• value is relative to future expectations;
• the value of an asset is a function of its future cash flow; and
• a higher tangible asset backing supports a higher going concern value.

Value is Relative to Future Expectations

Value is based on future expectations if the potential investor does not have access to historical cash flows. The return on investment (i.e., the investment being the purchase price) an investor will receive is wholly dependent on the future benefits received from the acquisition. While past earnings may indicate future earnings potential, they do not guarantee future earnings and should not be the only source of information used to predict a company's future cash flow.

Value is Relative to Future Cash Flow

The benefit an investor will receive from an acquisition is typically measured in terms of cash flow. While several benefits may not directly pertain to cash flow, typically they can be assessed by converting these amounts to cash equivalents.

A Higher Tangible Asset Backing Supports a Higher Going Concern Value

The tangible asset backing of the company is calculated as the difference between the fair market value of all tangible and identifiable intangible assets. The value of intangible assets and the fair market value of the company's liabilities can be determined separately. Tangible assets represent the assets required in operations such as fixed assets and working capital net of operating liabilities such as bank debt. Identifiable intangible assets are assets such as patents, trademarks and licences. Tangible asset backing is determined based on a going concern assumption. This means the estimated value of net assets should be determined based on the assumption of continued use and would, therefore, include installation costs but not taxes or other costs which would result from disposition of the net assets. Therefore, contingent liabilities and cost of disposition (e.g., recapture, capital gains tax, sales commissions, etc.) are specifically excluded.

Tangible asset backing provides insight into the risk associated with the particular investment because, in a worst case scenario, the net tangible assets of the company could be sold. The proceeds realized could then be used to relieve the liabilities of the company and recoup shareholder investment. The tangible asset backing also provides an indication of the capital investment required to enter the market. In this case, the tangible asset backing provides an indication of the potential financial barrier to entry for new competitors.

Story/Example

Bob and Doug McKenzie were brothers who owned identical manufacturing businesses. The companies were identical in all respects except Bob's company owned its manufacturing equipment while Doug's company leased its equipment. Doug completed a sale and lease back of the equipment in 1996 with the funds generated on the transaction paid to Doug as a dividend used to finance his personal acquisition of a very expensive sports car. Both Bob and Doug decided to expand operations to take advantage of the increasing demand for their products. Operations required an additional $500,000 to finance new product development. At dinner one evening, Doug stated that investors considered his company to be high risk due to the lack of supporting assets. Investors told Doug if results did not unfold as expected, they could lose all of their investment due to the company's lack of assets. On the other hand, the investors approached by Bob believed his company to be low risk. They said even in the worst case of business failure, proceeds from the sale of the company's underlying net assets would repay most of their investment. Not surprisingly, Bob received financing while Doug did not.

Valuation Concepts

Tangible Asset Backing

As stated previously, the tangible asset backing is the fair market value of all operating assets less all operating liabilities. Most of the information gathered to calculate the liquidation value is also necessary to calculate the tangible asset backing.

Tangible asset backing differs from liquidation value in three ways.

• Tangible asset backing often reflects fixed assets at their value in use (depreciated replacement value or realizable value plus installation costs), while liquidation value often reflects fixed assets at fair market value (net realizable value).
• Tangible asset backing excludes redundant assets (it relates only to net operating assets).
• Tangible asset backing does not include liquidation costs and taxes.

Goodwill

The tangible asset backing must be known before goodwill can be determined. The formula for calculating the value of goodwill is:

 

 

Where the analysis is based on an assessment of the company's cash flow (i.e., based on the assumption the company is a going concern), the calculated fair market value of the company will typically exceed the fair market value of its underlying net assets. The excess value is referred to as goodwill. Goodwill is an intangible asset and represents the incremental benefit accruing from a successful assemblage of assets.

Goodwill is a valid inclusion in the value analysis to the extent it possesses the following attributes:

• goodwill must be of an enduring nature;
• goodwill is attributable to cash flows expected from future business activity; and
• goodwill must have commercial value (i.e., must be transferable to a third party).

While goodwill is an intangible asset, a basis for goodwill can often be attributed to one or more factors particular to the company. In general, goodwill can be derived from one or more of the following:

Location

based on the notion that a company's success is, to some extent, based on the physical location of the premises;

 

Product/Service

where a particular product/service offered by the company has developed name brand recognition/reputation in the market place, the favourable attitude of consumers often results in incremental cash flow to the company; and

 

Operations

a company which has fostered a superior working relationship with its employees and lenders, investors, suppliers and customers, or has assembled a superior management team, etc. is at a competitive advantage vis-à-vis other companies in the industry. This competitive advantage often results in incremental cash flow to the company.

In general, goodwill is classified as commercial or personal.

Commercial Goodwill

Commercial goodwill refers to goodwill which is sellable and which will provide the investor/purchaser with future economic benefits (measured in terms of cash flow). Since the economic benefit supporting the calculation of commercial goodwill is transferable to third parties, commercial goodwill is a valid consideration in the determination of value.

 

Personal Goodwill

Personal goodwill pertains to the favorable attitudes of customers, suppliers, etc., which are derived from the efforts of a particular individual in the business. In many cases, personal goodwill can be transferred to a potential purchaser through client introductions, and so on. This is a common operating model for the sale of service businesses, including medical practices and accounting practices. In some cases, goodwill associated with a particular individual may also be secured using non-compete contracts, management contracts or other prudent business arrangements. In these cases, personal goodwill may be a valid inclusion in the value determination.

Fair Market Value

In a transaction-oriented valuation, the determination of fair market value is the first step in the pricing process. After fair market value is determined, adjustments are made to reflect the potential benefits realized by the seller and each prospective investor or purchaser.

Definition of Fair Market Value

There is general consensus on the underlying attributes of the definition of Fair Market Value. In general, Fair Market Value can be defined as:

 

 

Valuation Methodologies and Approaches

There are two main approaches to the determination of value: the empirical approach and the investment approach. The empirical approach suggests that value is best determined by reference to open market transactions involving similar companies. Value can be determined by referring to value relationship implied in the stock price of similar publicly traded companies.

The main advantage of the empirical approach is that it uses information directly from the market. Therefore, more economic factors are considered. In most cases, the empirical approach should not be used as the primary valuation approach in Canada. In the United States, the empirical approach is more widely used. The differences are due to the relatively small number of companies in Canada, the lack of publicly available information, and differences between an investment in a publicly traded company and a privately held business. In addition, an investment in a publicly traded company typically has greater liquidity than an investment in a privately held company. If the company is not truly comparable, how would you adjust the purchase price to derive a meaningful value relationship which can be applied to determine the value of your company? Instead, the empirical approach should be used as a secondary technique to test the reasonableness of conclusions reached through the investment approach.

Information related to transactions involving companies which may be somewhat comparable to your company can be obtained from the following sources:

• Mergers and Acquisitions Digest;
• Mergers and Acquisitions in Canada published by Crosbie and Company;
• Brokerage reports issued by securities firms;
• Industry and association publications; and
• Newspaper and financial magazine articles.

The investment approach suggests value should be determined by reference to a detailed investment analysis using the techniques of financial statement analysis and risk measurement theory. The investment approach is used by sophisticated buyers and sellers in open market transactions.

There are two basic approaches to valuing a business: earnings/cash flow-based approaches, and asset-based approaches. The use of a specific approach is generally determined by the operations of a business and whether or not it is a going concern.

Going Concern Analysis

The assessment of fair market value begins with the determination of the economic viability of the company. Economic viability can be assessed by determining if the company has realized a reasonable return on investment in the past. This assessment is based on the inherent risk associated with the industry and the particular company. Economic viability should also be based on whether a reasonable rate of return is expected in the foreseeable future. Consider the circumstance where a company is earning a fair return on employed capital (i.e., the return to owners resulting from continued operation is expected to exceed the proceeds which would be received on the liquidation of the net assets). In this case, fair market value can be determined using one of several methodologies based on future expected cash flows. In some cases, this will be based on the fair market value of the underlying employed assets.

Now, consider the case where a company is not earning a fair return on capital employed. The prospects for earning a fair return in the foreseeable future are remote. Fair market value will now be based on the liquidated value of the company's net assets, based on the assumption this value will exceed the value calculated on a going concern basis (i.e., based on cash flow). The liquidation approach to value focuses on a determination of the net realizable value of the company's net assets and, therefore, includes costs associated with winding up the company (e.g., latent tax costs, sales commissions, severance packages, etc.). Assuming entrepreneurs would not seek investment capital for a business which should be wound up, the information as set out in this course will concentrate on going concern methodologies. A description of the liquidation approach and examples of its application can be found in the Canada Valuation Service published by DeBoo.

Asset-Based Approach

An asset-based approach is appropriate under the going concern assumption where the underlying value of the company relates to its assets (as opposed to operating cash flow). An example of this type of company would be a real estate holding company, which not only derives cash flow from rents, etc., but also realizes value from capital appreciation of the buildings it owns. The asset based approach requires the calculation of the fair market value of the company's individual assets and liabilities. Fair market value of the company is calculated as follows:

 

 

Capitalization of Earnings Method

The capitalization of earnings method is based on a simple premise. The future benefits derived from the acquisition of a particular company can be measured based on the after-tax maintainable earnings expected to be realized by the company in the future. Maintainable earnings represent the average level of earnings expected to be achieved in the future. This approach is appropriate in circumstances where the future financial performance of the company is expected to be relatively stable and can therefore be estimated by a single earnings figure. The capitalized earnings approach assumes the earnings are distributed to the shareholders each year (not reinvested in the business).

The following general formula calculates the fair market value of all issued and outstanding shares of the company:

 

 

Note: This formula may require modification depending on your circumstances.

Assessment of Indicated Value

To assess the reasonableness of the calculated fair market value using the above methodology, a common approach is to calculate the number of years of after-tax maintainable earnings that will be required to pay back the indicated value of goodwill. Goodwill pay back is a relevant consideration since goodwill represents an intangible asset which would not be recoverable in the worst case scenario where the purchaser has to wind up the company's operations. Therefore, the purchase price pertaining to goodwill represents a higher risk than the purchase price pertaining to fixed assets and other tangible assets. The following is a general formula:

 

 

The "number of years of earnings in goodwill" calculation is then assessed relative to the nature of the business. In certain industries (e.g., pharmaceuticals), a high degree of goodwill may be evident given the relatively low tangible asset backing typical in this industry. However, in other cases, the calculated amount may indicate an unusually high value in which case the value calculations/assumptions employed in the analysis should be revisited. The calculated "number of years of earnings in goodwill" can also be viewed in relation to the general business risk in the industry.

Calculation of Maintainable After-Tax Earnings

The maintainable after-tax earnings is determined as follows.

• Assess historical pre-tax earnings realized by the company. Depending on the circumstances, the number of years to review will vary. However, as a general rule, five years of historical results is a useful benchmark. Clearly, this analysis will not be available if the company is in the start-up phase.
• The review of historical information is only useful to the extent it provides insight into the expected future financial performance. Therefore, consider whether or not each of the historical years is relevant to determine future maintainable earnings. This analysis may be influenced by the stage the business is in (e.g., start up) and the industry in which it operates (e.g., cyclical industries such as real estate). The years prior to a change in operations may not be relevant if the change did not have a material impact on profitability.

• Historical financial results and those projected for the future of the company may include unusual and non-recurring expenses. These should be excluded for purposes of determining annual future maintainable earnings. Examples of such items include one-time fees, start-up costs or property damage relating to floods/fires, etc. Adjustments should also be made for revenue and expense amounts which do not reflect fair market value. Examples of such expenditures would include favourable terms provided or given to a non-arm's length party and other items which, although they provide economic benefit, will not be available indefinitely in the future. Examples of such items include salaries paid to relatives, guaranteed supply contracts from related parties at favourable prices, etc. Furthermore, historical results may be adjusted to reflect the inflationary effects between the date the financial results were reported and the valuation date.
• Determine the future maintainable pre-tax earnings based on past and projected adjusted earnings. A simple average or weighted average can be used to determine the maintainable pre-tax earnings based on the use of judgment after analysing earning trends and future expectations. In some situations, the most current year, or forecast earnings, may be the most appropriate indicator of future maintainable pre-tax earnings. The ultimate objective of this analysis is to project the annual earnings which probably will be realized by the company in the future.
• Apply the appropriate tax rate to determine the after-tax maintainable earnings.

Story/Example

The following is an example of the determination of maintainable after-tax earnings.

Historic Financial Information

Year	2000	1999	1998	1997	1996
Earnings/th>	$305,000	$260,000	$280,000	$340,000	$380,000

Other Information

• The president used to pay his wife a salary of $20,000 per year, although she performed no corporate function. This practice was stopped in 1999.
  
• Pre-tax income for 1999 included a severance payment of $30,000. Further severance payments are not anticipated.
  
• The income tax rate is 40%.
  
• In 1996 and 1997, the company's primary competitor was experiencing labour problems. Labour relations are now excellent and no further work stoppages are expected.
  
• No forecast has been prepared for 2001, but management does not anticipate significant growth in sales.
  

 

Determination of Maintainable After-Tax Earnings

	2000	1999	1998	1997	1996
Reported pre-tax income	$305,000	$280,000	$260,000	$340,000	$380,000
Add back:
Wife's salary	—	20,000	20,000	20,000	20,000
Severance payment	—	30,000
Total adjustments	0	50,000	20,000	20,000	20,000
Adjust pre-tax income	$305,000	$310,000	$300,000	$360,000	$400,000
Weighting factor	3	2	2	1	1
Average $335,000
Weighted average	$321,000
Maintainable pre-tax earnings	$300,000	to	$320,000
Income tax @ 40%	$120,000		$128,000
Maintainable after-tax earnings	$180,000	to	$192,000
Rounding off to -	$180,000	to	$190,000

Notes:

• The president's wife's salary and severance payment are considered non-recurring and have been added back to reported income.
  
• Results for 1996 and 1997 have been weighted less heavily due to the belief that labour problems at the main competitor during 1996 and 1997 make these results less representative of future earnings.
  
• 2000 results weighted most heavily due to recency.
  

Strengths and Weaknesses of the Earnings Method

Strengths

• It has greater acceptance and is better understood than cash flow methods.
• It is easier to obtain information on comparable earnings multiples than for cash flow multiples.

Weaknesses

• Earnings do not reflect the actual benefits to the owners (i.e., cash flow).
• Net income often fluctuates significantly from the indicated cash flow amounts due to such items as depreciation expense and other non-cash expenses.
• Depreciation, particularly in inflationary environments, is an inadequate measure of the asset's usage.

Cash Flow-Based Approaches

In general, cash flow-based approaches are the preferred methodology where the company is viewed as a going concern. In general, there are two cash flow-based methodologies - the capitalized cash flow approach and the discounted cash flow approach.

Capitalized Cash Flow Approach

The capitalized cash flow is similar to the capitalized earnings approach, except it capitalizes cash flows as opposed to earnings.

The capitalized cash flow approach is a more precise methodology than the earnings approach, particularly in cases where the company is capital-intensive, and depreciation and other accounting estimates may not accurately reflect cash flow expenditures.

Capitalized Cash Flow Formula

The following formula calculates the fair market value of all issued and outstanding shares of the company:

 

 

This methodology is very similar to the capitalized earnings approach. The main difference is the substitution of estimated average sustaining capital reinvestment for depreciation.

The key components of this methodology are described below.

Maintainable Future Cash Flows

The adjustments made to normalize earnings also apply to this cash flows methodology. Non-cash items (e.g., depreciation) are added back to earnings to determine the company's cash flow.

 

Sustaining Capital Reinvestment

As indicated previously, the cash flow methodology requires an add back for non-cash items including depreciation. However, the company will incur capital expenditures on fixed assets necessary to maintain the viability of the company. To reflect this cash outflow, an estimate of the required sustaining capital reinvestment is made and deducted from the cash flow calculated above. Depending on the jurisdiction, these capital expenditures may have preferential tax treatment which should be reflected as a reduction to the expenditure on these items. While sustaining capital reinvestment may fluctuate from year to year, the capitalized cash flow methodology requires one estimate of the annual expenditures; it is assumed this expenditure will be incurred on an annual basis in perpetuity.

 

Tax Shield on Available Undepreciated Capital Cost

The income taxes calculated to arrive at maintainable future cash flow were based on cash flows without adjustment for the deductions available from existing undepreciated capital cost (UCC) balances (i.e., tax depreciation). Accordingly, the present value of the tax shield arising from the existence of available UCC must be added to the capitalized cash flow value prior to arriving at the fair market value of the shares.

The present value of the tax shelter provided by existing UCC balances can be calculated using the following formula:

 

 

Story/Example

In calculating the capitalized cash flow value, you have assembled the following information:

 

UCC	250,000
Rate of income tax	45%
Rate of capital cost allowance	20%
Rate of return	15%

 

The present value of the tax shelter provided by existing UCC balances is approximately $64,000 calculated as follows:

 

 

Strengths and Weaknesses of the Capitalized Cash Flow Approach

Strengths

• The capitalized cash flow approach is based on your company's cash flows and, therefore, is a more relevant analysis since potential purchasers assess the future expected cash flows (as opposed to earnings).
• This methodology is more precise than the earnings methodology because cash flows pertaining to capital reinvestment are quantified. The earnings approach assumes depreciation is an appropriate estimate of the required capital reinvestment.
• This methodology provides a better measurement of cash return on capital.

Weaknesses

• Annual fluctuations in cash flow are not considered.
• Irregular required capital reinvestment is also not considered specifically.

Discounted Cash Flow Approach

The discounted cash flow (DCF) approach requires the projection of cash flows for a specified number of years in the future. The DCF then discounts these amounts by an appropriate discount rate (based on an assessment of the risk associated with realizing the projected future cash flows). Future cash flows are discounted to determine the value today of amounts which will be received at some point in the future. Discounting future cash flows recognizes that a dollar received today is worth more than a dollar received at some point in the future. A dollar received today can be invested, earn income and grow. Furthermore, a dollar received today has greater value. There is a risk a dollar received in the future will not be received. The dollar received today, by definition, does not have this risk of realization.

The DCF approach is based on a projection of the company's future cash flows. You should base projected future financial performance on an analysis of the economy in general, the industry in which the company operates and the particular attributes of the company itself.

In determining the number of years to project future cash flows (the projected period), an assessment of the reliability of the projections is performed. The projected period is limited to the period for which reliable projections are available. For years subsequent to the projected period, a maintainable annual cash flow is estimated and assumed to be realized on an annual basis in perpetuity. This annual amount is discounted back to the valuation date and is referred to as the residual value of the company.

The DCF methodology is generally viewed as the most accurate methodology in cases where a company is considered as a going concern and value is based on future cash flows. A benefit of this methodology is that it allows for annual fluctuations in cash flows which may occur in the future. In contrast, the capitalized cash flow methodology is based on an average cash flow to be received in perpetuity. In many cases, the future annual cash flows of a company are not expected to fluctuate significantly. The added level of precision offered by the DCF methodology may not be required. The DCF methodology does require a more in-depth analysis, and this level of precision may not be worthwhile in certain circumstances.

Discounted Cash Flow Formula

The DCF methodology is based on the following formula:

Step #1

Calculate units sold.

 

Step #2

Calculate gross revenues.

 

Step #3

Calculate gross margin.

 

Step #4

Deduct cash outlays per income statements.

 

Step #5

Deduct other future costs.

To Determine Net Operating Cash Flow

Step #6

Deduct income taxes at stipulated rate.

To Determine After-Tax Cash Flow

Step #7

Deduct capital expenditures (net of tax benefits).

 

Step #8

Deduct working capital requirements.

To Determine Net Cash Flow in Each Year

Step #9

Apply discount factor to each year of projected cash flows and a multiple to the last year of projected cash flow which is then discounted to the valuation date.

 

Step #10

Add redundant assets.

Components of the Discounted Cash Flow Formula

Projected cash flow from operations

Projecting future financial performance is a speculative process which becomes less precise as the projection period is increased. In general, financial projections beyond a five year forecast period are not typically used in the DCF methodology. However, the projection period will depend to a large degree on the industry in which the company operates and the ability to develop reliable projections. For example, in a regulated industry such as utilities, cash flow may be accurately projected for up to 10 years or more. Financial projections can include consideration of inflation or can be stated in constant dollars (i.e., excluding inflation). The methodology employed in either case should be clearly stated and will have a significant impact on the discount rate which is described below.

Working capital changes

Working capital is defined as the current assets less current liabilities of the company. The analysis should include a determination of additional investments required in working capital because the DCF methodology permits cash flows to be estimated on a year by year basis during the projected period. As a company continues to grow, it will be required to reinvest some of the cash flow in current assets such as inventory and a larger accounts receivable balance. Part of these investments can be funded through increased debt (e.g., accounts payable and operating loans). This represents a cash outflow, to the extent cash flow generated by the business is used for this purpose. You should then reduce the projected cash flows of the company accordingly.

Capital additions

As previously discussed, capital additions may be required to maintain the ongoing viability of the company. To the extent capital acquisitions are required, these expenditures should be reflected as deductions to the company's cash flow in the year in which you expect to incur them. In certain circumstances, capital additions may have a beneficial tax advantage which will reduce the ultimate taxes payable by the company. In such circumstances, this tax benefit should also be reflected in the cash flows as a reduction to the taxes payable.

Debt Repayments

Debt principal payments are a cash outflow to the company. However, principal repayments are typically excluded from the DCF valuation. This deduction is based on the assumption the principal repayment can be replaced by new debt. Therefore, the net effect on cash flows is nil.

Taxes Payable

Income taxes are applied to the cash flows based on the prevailing income tax rates. This analysis is based on the assumption income tax rates will continue into the future. If the government announces income tax changes which will affect the future taxes payable in a given year, you should reflect these adjustments in the cash flows in that particular year.

Discount Rate

The discount rate is similar to the capitalization multiple discussed in the capitalized cash flow methodology described above. In essence, the discount factor recognizes the fact that a dollar received today is worth more than a dollar received a year from now. A dollar received today can be invested, earn interest and grow. Therefore, a dollar received in the future must be discounted (i.e., reduced) to reflect its value today. The determination of the appropriate discount rate (and capitalization rate) are discussed in a later section.

Redundant Assets

In many circumstances, a company will accumulate various assets which are not essential to the ongoing operations of the core business. For example, successful corporations may have large cash balances or investments in marketable securities. In most circumstances, these assets can be removed from the company without adversely affecting the operations of the business. These assets are commonly referred to as redundant assets.

How do you determine the fair market value using a cash flow approach? The cash flows of the company will exclude consideration of any income/expenses earned on these redundant assets. Therefore, you must then adjust the calculated fair market value based on cash flow to reflect the value of these redundant assets which have been assumed to be removed from the company. The fair market value of a redundant asset should reflect the fair market value of the asset less any costs associated with removing it from the corporation. For example, cash is easily valued and removed from the corporation so that the fair market value may be the face value reported in the company's financial statements. However, marketable securities are typically recorded at historical costs and there may have been a significant fluctuation in the value of these investments. The fair market value of the marketable securities should reflect the current market value less any costs of disposition (i.e., sales commissions, etc.).

You should be cautious to ensure the assets which appear to be redundant are in fact not necessary for the operations of the business. For example, large cash balances may be required by the business if the business is seasonal and the large cash balance has been set aside to invest in inventory. Furthermore, marketable securities and other investments may be required due to debt covenants, etc.

Hidden Redundant Assets

A review of the company's balance sheet may indicate a hidden redundant asset if the company does not fully use available financial leverage. Many companies operate with a very low level of debt financing. Basic valuation principals assert that due to tax benefits being afforded interest expense, it is advantageous to introduce some level of debt financing into a company's operations. By doing this, the fair market value of the company will be maximized. If a company does not have debt financing, you should adjust the cash flows and balance sheet to reflect the appropriate level of imputed debt financing. The net effect is to reduce the cash flows by the imputed interest expense and to introduce additional cash available for distribution to the balance sheet. The amount borrowed (imputed) is treated as a redundant asset. Therefore, it is added to the fair market value calculated based on a cash flow methodology.

Strengths and Weaknesses of the Discounted Cash Flow Approach

Strengths

• This method focuses solely on the future (see principles of valuation).
• It takes into account fluctuations in annual cash flows.
• It offers the highest level of precision.

Weaknesses

• This method is generally not well understood and is more difficult to apply than other methods.

Multipliers, Capitalization Rates and Discount Rates

The selection of a discount rate is required to calculate the risk adjusted present value of expected future cash flows of your company. The rate selected is based on an assessment of general and prevailing economic market conditions, trends and conditions within the industry, the financial condition and prospects of the company, and the overall risk attached to the cash flow of the business.

In this regard, the discount rate is composed of the following:

• risk free rate of return;
• risk associated with equity investments;
• risk associated with the industry in particular; and
• risk associated with the company in particular.

In general, a premium is added to the risk free rate of return to reflect an investor's required rate of return from that investment. The investor's required rate of return is based on the perceived risk of realizing the projected cash flows and the security of the investment.

The risk free rate of return can be estimated by long-term government bonds based on the assumption the risk of default is virtually nil. This risk free rate of return has two components:

• a real rate of return (excluding inflation); and
• an inflation premium to reflect future expectations concerning changes in prices.

If the market anticipates increases in future inflation, the risk free rate of return would increase accordingly. Investors view investments in companies as longer term. You should then base the risk free rate on long-term government bonds. The rate of return on these instruments represent the market's expectation regarding long-term inflation.

An equity risk premium is the premium return an investor in equities will require over and above the rate of return which that investor would realize from a risk free investment. The equity risk premium is typically determined relative to historical market return relationships. Recent studies indicate after-tax equity risk premiums are generally in the range of 4% to 5%.

After determining the required rate of return on equity investments in general, the analysis then focuses on the risk pertaining to the industry in which the company operates. The analysis also focuses on the risk associated with realizing the cash flows of the company in particular. In general, this is a qualitative analysis and the specific considerations will depend on the specific circumstances of the case under review. In general, the analysis may consider the following:

Size of the business

generally, larger businesses will have lower business risk since they are more diversified and well established in the marketplace.

 

Economic considerations

uncertainty regarding the market in which the company operates will lead to higher business risk and increase the risk the investor will not realize the projected cash flows.

 

Earnings trends

as previously indicated, historical earnings can provide an indication of future financial performance. However, the value determination will be based on an assessment of future financial performance. To the extent financial projections are speculative, the risk of realizing future cash flows is increased. The relative risk associated with financial projections will depend on the company and the industry in which it operates.

 

Industry assessment

companies operating in high technology industries or other industries with significant and rapid changes in products/services are more vulnerable to downturn, and therefore, the investor faces an increased risk the company will not attain future financial performance. However, these industries also represent opportunity since market leaders can significantly outperform companies is more stable industries.

In general, the financial projections should reflect the best estimate of future financial performance. The discount rate can then be adjusted to reflect qualitative factors (in addition to the risk free rate of return) - an equity risk premium. An example of the qualitative analysis used to determine the premium over the return on equity investments is provided here.

	Positive	Negative
1.The company was entering a period marked by several new product introductions and significant growth opportunities.
2.The financial forecasts predict significant growth in cash flows.
3.The financial forecasts do not reflect additional opportunities the company may realize, which have not been specifically identified.
4.Many of the company's product lines have relatively small sales volumes and may not attract competition.
5.The company is projecting an increased diversification of its product line, reducing its reliance on its current product line.
6.The company has a low tangible asset backing, which is not uncharacteristic of companies operating in the industry.
7.There is a trend toward increasing price sensitivity among customers.
8.The general outlook for the industry is relatively positive.
9.The company has exhibited a willingness and desire to undertake research and development, a critical success factor in the industry.
10.The industry is fragmented with no dominant competitors (in terms of market share).
11.Product introduction can be delayed due to government regulation, etc.
12.Given the nature of the industry, it is difficult to assess comparable transactions.
13.Corporate management has exhibited the ability to adapt to change, and there appears to be no dependence on one or two key individuals.
14.There are significant barriers to entry in the marketplace.

This required rate of return should be consistent with the cash flow forecast in terms of inflation — both should either include or exclude inflation.

Investor Rates of Return

The investor will want to ensure the project or business will provide a sufficiently high level of return on investment to compensate for the perceived risk the investor will assume. The required rate of return will vary greatly depending on the nature of the opportunity and on the structure of the investment (i.e., debt or equity). The higher an investor perceives the risk to be, the higher the rate of return the investor will require. Your investor may be looking for a rate of return of 15% to 25% on a subordinated debt instrument and as much as 25% to 40% on an equity investment. These high rates of return are driven by the substantial risks associated with private equity investment. These risks include high rates of business failure, long periods of time before capital is returned to the investor, the investor's likely inability to control or influence the operations of the company, and the general lack of liquidity associated with an investment in a privately held company.

Rules of Thumb

Closely related to the "comparable transaction" methodology is an analysis involving rules of thumb in the industry. Rules of thumb pertain to quick and general analyses which apply a basic multiple to a measure of cash flows or asset values. For example, a general valuation rule of thumb within the industry may be a multiple of revenues, multiple of the number of repeat customers, gross margin or book value. In general, rules of thumb are not a primary valuation technique but can provide useful insight into how the industry views a particular company. In this case, it can provide a useful reasonableness check on the value determined using a primary valuation technique. The analysis is further complicated by the fact that rules of thumb are not regularly adjusted to reflect the fluid nature of value (recall that value reflects a particular point in time). Furthermore, rules of thumb do not provide insight into the specific characteristics of a particular company, and therefore, should be considered general estimates only.

ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร  6 พฤศจิกายน 2550

                ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ที่ขึ้นมาในช่วงนี้อาจทำให้คนทั่วไปคิดว่าคนที่เล่นหุ้นหรือลงทุนในตลาดหุ้นคงรวยกันทั่วหน้า   เพราะดัชนีปรับตัวขึ้นมาจากสิ้นปีที่แล้วที่ 680 จุด ถึงวันที่ 30 ตุลาคม 2550 เป็น 907 จุดหรือเพิ่มขึ้นถึงประมาณ 33%   มูลค่าหุ้นทั้งตลาดหรือ  Market Cap. ก็เพิ่มขึ้นจากประมาณ  5.1 ล้านล้านบาท เป็น 7 ล้านล้านบาท หรือเพิ่มขึ้นถึง 1.9 ล้านล้านบาท  แต่นักลงทุน  โดยเฉพาะ Value Investor หลายคนกลับรู้สึกว่าหุ้นของตนเองมีมูลค่าเพิ่มขึ้นน้อยมากทั้ง ๆ  ที่การเพิ่มขึ้นของดัชนีในระดับนี้ต้องถือว่าเป็นตลาด “กระทิง” เต็มตัว

          ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น   ผมจึงลองทำวิจัยเล็ก ๆ  ดูว่า  “กระทิง” ตัวนี้มาจากไหน   เป็นกระทิงจริง  ๆ  หรือเปล่า  นั่นคือ   เป็นตลาดที่ราคาหุ้นส่วนใหญ่ปรับตัวขึ้นไปในระดับสูงไม่ใช่เป็นการปรับตัวขึ้นของหุ้นขนาดใหญ่  ๆ  เพียงไม่กี่ตัวในบางอุตสาหกรรมเท่านั้น

                วิธีการดูของผมก็ทำแบบง่าย ๆ โดยผมเลือกเฉพาะหุ้นที่มีมูลค่าตลาดขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าตลาดของหุ้นเพิ่มขึ้นมากที่สุด 10 ตัว นับตั้งแต่สิ้นปีที่แล้วถึงวันที่ 30 ตุลาคม 2550   เมื่อกำหนดได้แล้วก็จะมาดูว่าหุ้นเหล่านั้นเป็นหุ้นกลุ่มไหน  และทำไมมูลค่าจึงเพิ่มขึ้นมาก   และดูต่อไปว่ามันมีราคาเพิ่มขึ้นกี่เปอร์เซ็นต์   มากหรือน้อยกว่า 33% ที่เป็นค่าเฉลี่ย    จากนั้นก็ไปดูต่อว่า  หุ้นที่เหลือทั้งหมดกว่า  500 ตัว สร้างมูลค่าเพิ่มเท่าไรและราคาเพิ่มขึ้นกี่เปอร์เซ็นต์  เพื่อที่จะดูว่า   ถ้าเราบังเอิญไม่ได้เล่นหรือถือหุ้น  10  ตัวดังกล่าว  เราน่าจะได้รับผลตอบแทนเฉลี่ยกี่เปอร์เซ็นต์

                เรียงลำดับตั้งแต่หุ้นที่สร้างมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นสูงสุดก็คือ  หุ้นของ ปตท. ซึ่งใช้เวลาเพียง 10 เดือนมีมูลค่าเพิ่มจาก  589,034  ล้านบาท เป็น 1,205,100  ล้านบาท เพิ่มขึ้น  616,066  ล้านบาท  หรือเพิ่มขึ้นถึง 105%  และทำให้หุ้น ปตท.  กลายเป็นอภิมหาหุ้นในตลาด  คือ  ตัวเดียวมีมูลค่าตลาดถึง  17%  ของหุ้นทั้งตลาด

                หุ้นที่สร้างมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นในลำดับที่สอง ก็คือ  ลูกของหุ้น  ปตท. หรือ  ปตท.สผ. ซึ่งสร้างมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้น  213,562  ล้านบาท  และทำให้บริษัทมีมูลค่าเพิ่มขึ้นจาก 317,099  เป็น  530,661 ล้านบาท  หรือเพิ่มขึ้น 67%  และปตท.สผ. ก็กลายเป็นอภิมหาหุ้นอีกตัวหนึ่งที่มีมูลค่าตลาดเกือบ 8%  ซึ่งเมื่อรวมกับ ปตท. ก็จะกลายเป็น 25%  หรือเป็น 1 ใน 4 ของหุ้นทั้งตลาด

                นอกจาก ปตท. และ  ปตท.สผ. แล้ว   หุ้นในกลุ่มของ ปตท. ที่เข้าอยู่ในบัญชี 10 บริษัทที่สร้างมูลค่าตลาดเพิ่มสูงสุดยังประกอบด้วยหุ้นไทยออยล์หรือ TOP ซึ่งมาในอันดับที่ 4  มีมูลค่าเพิ่มขึ้น  91,801  ล้านบาท และเพิ่มขึ้น 86%   หุ้น ปตท. เคมีคอล  หรือ PTTCH ที่มาในอันดับ 5 มีมูลค่าเพิ่มขึ้น  90,172  ล้านบาท    หุ้นอะโรเมติกส์  หรือ  ATC  ซึ่งมาในอันดับ 9  มีมูลค่าเพิ่ม  39,235  ล้านบาท  และเพิ่มขึ้น  125%   และหุ้นโรงกลั่นน้ำมันระยอง หรือ  RRC  ซึ่งมาในอันดับที่  10   มีมูลค่าเพิ่ม  25,797  ล้านบาท และเพิ่มขึ้น 53%   รวมแล้วหุ้นที่มีมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นสูงสุด  10  อันดับ  เป็นหุ้นในกลุ่ม ปตท. ถึง  6  บริษัท  และทั้งหมดเป็นหุ้นในกลุ่มพลังงานหรือปิโตรเคมี

                หุ้นในลำดับที่ 6  และเป็นหุ้นกลุ่มพลังงานเช่นกันก็คือ  หุ้นบ้านปู (BANPU)  ซึ่งจากเดิมเป็นหุ้นขนาดกลางมีมูลค่าตลาดเพียง  49,458  ล้านบาท  ปรับตัวเพิ่มขึ้นเป็น  127,178  ล้านบาท  หรือเพิ่มขึ้นถึง  77,720  ล้านบาท  และเป็นการเพิ่มขึ้นถึง  157%  ภายในเวลาเพียง  10  เดือน   ถึงจุดนี้เราน่าจะพูดได้เต็มปากว่า   การขึ้นของหุ้นรอบนี้  หรือกระทิงตัวนี้  หลัก ๆ  มาจากกลุ่มพลังงาน  เช่น  น้ำมันและถ่านหิน  และปิโตรเลียม ซึ่งมีราคาเพิ่มขึ้นมหาศาลในช่วงปีที่ผ่านมา

                หุ้นที่เหลืออีก  3  ตัว  ต่างก็มาจากหุ้นในกลุ่มธนาคารพาณิชย์   โดยตัวแรกคือ  หุ้นธนาคารกรุงศรีอยุธยาหรือ  BAY  ที่มาในอันดับที่ 3   สร้างมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นถึง  106,826  ล้านบาท และเป็นการเพิ่มขึ้นถึง  197%   หุ้นธนาคารกสิกรไทยหรือ KBANK  ที่มาในอันดับ 7  สร้างมูลค่าตลาดของหุ้นเพิ่มขึ้น  61,271  ล้านบาท  หรือเพิ่มขึ้น 42%    และหุ้นธนาคารไทยพาณิชย์หรือ  SCB  ที่มาในอันดับ 8   สร้างมูลค่าตลาดเพิ่ม  60,202  ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น  55%     อย่างไรก็ตาม   การเพิ่มขึ้นของราคาหุ้นกลุ่มแบงค์นี้   ดูเหมือนว่าจะเป็นการเพิ่มเฉพาะธนาคารเอกชนที่มีปัญหาน้อยหรือมีการจัดการที่ดีในสายตาของนักลงทุน  โดยเฉพาะจากต่างประเทศ

                โดยรวมแล้ว   10  บริษัทที่มีมูลค่าตลาดของหุ้นเพิ่มสูงสุด  มีมูลค่าตลาดในวันสิ้นปีที่แล้วประมาณ  1,561,906  ล้านบาท  และได้สร้างมูลค่าเพิ่ม  1,382,652  ล้านบาท  หรือเพิ่มขึ้นประมาณ  88.5%  และคิดเป็น 76%  ของมูลค่าเพิ่มทั้งตลาด   ในขณะที่หุ้นอื่น ๆ  ที่เหลือกว่า  500  ตัว ที่มีมูลค่าตลาดประมาณ   3,516,799  ล้านบาท  สร้างมูลค่าเพิ่มเพียงประมาณ  438,835  ล้านบาท  หรือมูลค่าหุ้นเพิ่มขึ้นเพียง  12.5%    และคิดเป็นเพียง  24%  ของมูลค่าเพิ่มทั้งตลาด

                คนอาจจะสงสัยว่า  หุ้นขึ้นเพราะบริษัทสุดยอด  10  บริษัทนั้น  มีกำไรดีขึ้นมาก    แต่ตัวเลขกำไร  2  ไตรมาศที่ผ่านมาของปีนี้ของทั้ง  10  บริษัทรวมกันเท่ากับ  102,127  ล้านบาท   ถ้าเอา  2  คูณก็ประมาณได้ว่าทั้งปีนี้น่าจะได้  204,254   ล้านบาท   ในขณะที่ปีที่แล้ว  10  บริษัทนี้มีกำไรรวมกันเท่ากับ  203,610  ล้านบาท  คิดแล้ว   กำไรปีนี้อาจจะไม่เพิ่มเลย    เท่ากับว่า   ปีนี้ที่ราคาและมูลค่าหุ้นของสุดยอดบริษัทเพิ่มขึ้นมาเกือบเท่าตัวนั้น   อาจจะไม่ได้มาจากเรื่องของกำไรเลย    การเพิ่มขึ้นอาจจะมาจากการปรับมุมมองของนักลงทุน  โดยเฉพาะจากต่างประเทศ  ที่มองว่าหุ้นเหล่านี้มีราคาถูกเมื่อเทียบกับหุ้นคล้าย ๆ  กันในต่างประเทศ   และอาจจะมองว่าในอนาคต  หุ้นเหล่านี้น่าจะมีกำไรเพิ่มขึ้น  เพราะราคาของผลิตภัณฑ์  โดยเฉพาะพลังงานและปิโตรเลียมกำลังมีราคาเพิ่มสูงขึ้นมาก

                ส่วนหุ้นอีกหลายร้อยตัวซึ่งต่างชาติไม่สนใจ   หรืออยู่ในอุตสาหกรรมที่ขายให้แก่คนไทยเป็นหลักนั้น   ราคาหุ้นก็ไม่ได้ขึ้นโดดเด่นอะไรที่จะเรียกว่าตลาดอยู่ในภาวะกระทิงได้   ดังนั้น  ผมจึงขอสรุปว่า  กระทิงตัวนี้  เป็น  กระ(ทิง)เทียม  ครับ